Η διαρκής και μακροπρόθεσμη Ελληνική στρατηγική πρέπει να είναι η διάσπαση και η αποδυνάμωση των μεγάλων δυνάμεων

Αυτό που συμφέρει τον Ελληνισμό στην ρωσσο-ουκρανική κρίση είναι ένας μακροχρόνιος πόλεμος φθοράς (war of attrition) μεταξύ των πλευρών, ώστε να αποδυναμωθούν και τα δύο μέρη.

Δεν θέλουμε να δούμε μία νέα βυζαντινή αυτοκρατορία να αναδύεται από την Πολωνία μέχρι το Βλαδιβοστόκ, η οποία θα προξενήσει τεράστια γεωπολιτισμικά προβλήματα επαναφέρουσα τις βυζαντινές αξίες και αντιλήψεις. Ούτε θέλουμε να δούμε επέκταση και ενίσχυση της ΕΕ και του ΝΑΤΟ των οποίων οι αξίες και οι αντιλήψεις είναι επικίνδυνες για την επιβίωση των εθνών.

Με την προϋπόθεση ότι απομακρύνεται όλος ο Ελληνικός πληθυσμός από την εμπόλεμη ζώνη, και ότι διατηρούμε αυστηρά ουδετερότητα, θέλουμε τον κατακερματισμό και την αποδυνάμωση και των δύο πλευρών.

Η ουκρανική ηγεσία δεν διαθέτει έναν Κουτούζωφ

Το αν η καθυστέρηση στην κατάληψη του Κιέβου οφείλεται σε λάθη επιμελητείας των Ρώσσων στρατηγών, ή στην αναπάντεχη ουκρανική αντίσταση, ή στο ότι το ρωσσικό επιτελείο μέχρι στιγμής δεν έχει χρησιμοποιήσει την ρωσσική αεροπορία, δεν μπορούμε να το ξέρουμε. Μπορεί να ισχύουν και οι τρεις λόγοι.

Αυτό που ξέρουμε είναι ότι αρκετές διοικητικές υπηρεσίες και κέντρα αποφάσεων του Κιέβου έχουν μεταφερθεί σε άλλες πόλεις δυτικότερα, όπως το Λβιβ. Αλλά το Κίεβο δεν έχει εκκενωθεί πλήρως.

Από εδώ και πέρα θα αλλάζουν σύνορα και καθεστώτα, χωρίς την άδεια των δυτικών συμμάχων

Όσο και αν φωνασκεί η ρωσσική κυβέρνηση ότι θέλει την αποναζιστικοποίηση της Ουκρανίας, είναι φανερό ότι θέλει να την αφανίσει πλήρως από τον χάρτη, θεωρώντας ότι δεν έχει εθνική ιστορία και εθνική υπόσταση.

Όσο και αν φωνασκούν οι δυτικοί σύμμαχοι ότι η Ρωσσία είναι εισβολέας και ο αποκλειστικός υπαίτιος, το μόνο που κάνει η Ρωσσία είναι να αντιγράφει το κοσοβάρικο πρόσχημα: εισβολή του ΝΑΤΟ για την προστασία μίας μειονότητος από επικείμενη γενοκτονία.

Όπως η Δύση ανέτρεψε τον Μιλόσεβιτς στην Σερβία, έτσι και η Ρωσσία θέλει να ανατρέψει τον Ζελένσκυ.

Έληξε η μονοπολική μεταψυχροπολεμική περίοδος και ξεκίνησε επίσημα ένας νέος ψυχρός πόλεμος

Aσχέτως αποτελεσμάτων στο ουκρανικό μέτωπο, βασική επιδίωξη της ρωσσο-κινεζικής στρατηγικής συνεργασίας εδώ και πολλά χρόνια ήταν να αμφισβητηθεί η αμερικανο-δυτική παγκόσμια τάξη πραγμάτων.

Από την εθνικοποίηση του διαδικτύου μέχρι τα εναλλακτικά συστήματα πληρωμών, από την απόρριψη των δυτικόφερτων αντιλήψεων περί δικαιωμάτων μέχρι την στρατιωτικοποίηση της αρκτικής και του διαστήματος, οι δύο ασιατικές χώρες διεκδικούσαν εδώ και δεκαετίες την δική τους "θέση στον ήλιο" για να θυμηθούμε το βιλχεμικό ρητό της αυτοκρατορικής Γερμανίας.

Οι ΗΠΑ και οι δυτικοί τους σύμμαχοι ήξεραν ότι οι αναθεωρητικές χώρες όπως το Ιράν θέλουν την κατεδάφιση της διεθνούς τάξεως πραγμάτων, και αντικατάστασή της από κάτι άλλο. Αλλά δεν πίστευαν ή δεν περίμεναν ότι η σύγκρουση θα γινόταν τόσο σύντομα και με τόση σφοδρότητα.

Τα ευρωγιουσουφάκια δεν ενδιαφέρονται για τα ρωσσικά αντίποινα

Η κατοχική κυβέρνηση των ευρωραγιάδων με μία σειρά αθλίων αποφάσεων έκλεισε το ρωσσικό Sputnik στην Ελλάδα, και ακύρωσε την παράσταση "Λίμνη των Κύκνων, αδιαφορώντας για τους Έλληνες που κατοικούν στην Ρωσσία. Αν η ρωσσική κυβέρνηση κλείσει τα ελληνόφωνα μμε της Ρωσσίας; Αν απαγορεύσει τις ελληνόφωνες θεατρικές παραστάσεις;

Aρκετοί ρωσσόφιλοι απηυδισμένοι από την δυτική προπαγάνδα, καταπίνουν αμάσητη την ρωσσική προπαγάνδα

Η Ρωσσία άρχισε να συγκεντρώνει μεγάλους αριθμούς στρατευμάτων στα σύνορα με την Ουκρανία από τον Μάρτιο 2021, και όλοι οι Ρώσσοι αξιωματούχοι ηρνούντο ότι επίκειται εισβολή στην Ουκρανία.

Έφτασαν σε σημείο να χλευάζουν τις πληροφορίες των δυτικών μμε για επικείμενη ρωσσική εισβολή ως φαντασιώσεις και αντιρωσσική υστερία. Απεδείχθη ότι δεν ήταν φαντασιώσεις, είχε όντως προετοιμαστεί η ρωσσική εκστρατεία από τον Μάρτιο του 2021.

Και φυσικά καλά έκαναν οι Ρώσσοι αξιωματούχοι διότι αυτό απαιτεί η τέχνη της προπαγάνδας, να αφοπλίζουν ψυχολογικώς τον εχθρό, να τον αποκοιμίζουν, να τον καθησυχάζουν, για να αποκτήσουν οι ένοπλες δυνάμεις το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού.

Και το απέκτησαν. Απεδείχθη ότι οι Ουκρανοί μέχρι τελευταία στιγμή δεν είχαν προετοιμαστεί, δεν είχαν ναρκοθετήσει σημαντικούς άξονες, ούτε είχαν κηρύξει γενική επιστράτευση.

H σύρραξη διευρύνεται και μετατρέπεται σε θαλάσσιο αποκλεισμό

Η Βρετανία προχώρησε σε πλήρη αποκλεισμό των πλοίων ρωσσικών συμφερόντων από τα βρετανικά λιμάνια.

H σύρραξη διευρύνεται και μετατρέπεται σε θαλάσσιο αποκλεισμό.

Να δούμε πώς θα απαντήσει η Ρωσσία στο νέο μέτρο, αν η ΕΕ ακολουθήσει το παράδειγμα της Βρετανίας, και αν οι ελληνόφωνοι ευρωραγιάδες ακολουθήσουν πολιτική θαλάσσιου αποκλεισμού των ρωσσικών πλοίων.

https://www.reuters.com/world/uk/uk-bans-russian-ships-docking-its-ports-2022-02-28/

Britain on Monday ordered its ports to block any vessels that are Russian-flagged or believed to be registered, owned or controlled by any person connected with Russia as it ratcheted up the pressure on Moscow.

Για την κρίση στην Ουκρανία έπαιξε μεγάλο ρόλο η επιθυμία της ΕΕ για επέκταση προς ανατολάς

Για την κρίση στην Ουκρανία δεν πρέπει να λησμονούμε ότι εκτός από την επέκταση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς, έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο η σφοδρή επιθυμία της ΕΕ για επέκταση προς ανατολάς.

Η Ρωσσία είχε δηλώσει ότι δεν πρόκειται να ανεχθεί άλλη επέκταση της ΕΕ σε περιοχές που τις θεωρεί ως ρωσσική αυλή.

Το υπογραμμίζουμε διότι κάποιοι θεωρούν ότι ο μόνος λόγος ήταν οι ενδεχόμενες νατοϊκές στρατιωτικές βάσεις στην Ουκρανία που θορύβησαν τους Ρώσσους.

Είχα γράψει πριν πολλά χρόνια ότι είναι αδιανόητο για την Ελλάδα να εντάσσεται σε έναν υπερεθνικό οργανισμό όπως η ΕΕ, ο οποίος δεν έχει σταθερά σύνορα, συνεχώς θέλει να τα διευρύνει, και θέλει να φτάσει μέχρι την Μαύρη Θάλασσα και την Μέση Ανατολή. Επί Γάλλου προέδρου Σαρκοζύ, η ΕΕ συζητούσε την επέκταση στην Βόρειο Αφρική.

Τα νομικά ερείσματα των αντιμαχομένων πλευρών στην ρωσσο-ουκρανική σύγκρουση

Aντί των διαφόρων συναισθηματικών αφηγημάτων που επικροτεί ο συρμός, αξίζει να δούμε εν συντομία πού εστιάζουν οι επαγγελματίες διπλωμάτες των δύο πλευρών Ρωσσίας-ΗΠΑ, για να αιτιολογήσουν την στάση τους στο ουκρανικό ζήτημα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το διεθνές δίκαιο είναι ένα τεράστιο πλέγμα αποφάσεων, νόμων, συμβάσεων, διακηρύξεων, όπου κάθε πλευρά μπορεί να επιλέξει αυτό που της ταιριάζει, αναλόγως της περιστάσεως και αναλόγως των συμφερόντων της.

Έτσι η Ρωσσία εστιάζει σε διεθνή κείμενα όπως ο καταστατικός χάρτης του Οργανισμού για την Ασφάλεια και την Συνεργασία στην Ευρώπη(OSCE, 1999) όπου στο άρθρο 8 λέει ξεκάθαρα ότι δεν επιτρέπεται ένα κράτος να ενισχύει την ασφάλειά του εις βάρος άλλων κρατών:

H "πρόταση" που κατέθεσε ο Πούτιν στις διαπραγματεύσεις έγινε ακριβώς για να μην γίνει δεκτή

H "πρόταση" που κατέθεσε ο Πούτιν στις διαπραγματεύσεις για παύση των εχθροπραξιών στην Ουκρανία, έγινε ακριβώς για να μην γίνει δεκτή, ώστε να συνεχιστούν οι εχθροπραξίες.

Στην ιστορία της διπλωματίας κατατίθενται "προτάσεις" μόνο και μόνο για να απορριφθούν, και ύστερα ο προτείνων να έχει το πρόσχημα ότι τάχα δεν εισακούγονται οι "ειρηνευτικές" του προτάσεις, και άρα για όλα φταίει ο αντίπαλος.

O ανιστόρητος υπηρέτης του ΝΑΤΟ επαναλαμβάνει την καταστρεπτική πολιτική του Ελευθερίου Βενιζέλου

https://www.newsit.gr/politikh/polemos-stin-oukrania-i-ellada-stelnei-amyntiko-yliko-sto-kievo/3476861/

Δεν υπήρχε περίπτωση να μην κάνει την ανοησία. Ο φερόμενος ως πρωθυπουργός έστειλε πολεμικό υλικό στους Ουκρανούς αδιαφορώντας για τις συνέπειες.

Ως ανιστόρητος υπηρέτης του ΝΑΤΟ επαναλαμβάνει την πολιτική του Ελευθερίου Βενιζέλου, ο οποίος έστειλε στρατεύματα κατά της μπολσεβίκικης κυβερνήσεως, αδιαφορώντας φυσικά για το τί θα υποστούν οι Ελληνικοί πληθυσμοί σε περίπτωση νίκης των μπολσεβίκων.

O δεύτερος γύρος της κλιμακουμένης συρράξεως θα αφορά τις Βαλτικές και τις Σκανδιναβικές χώρες

Από την στιγμή που ο Πούτιν δεν περιόρισε την στρατιωτική επιχείρηση στα όρια των δύο ρωσσόφωνων αποσχισθεισών περιοχών και καταλαμβάνει το Κίεβο, ο δεύτερος γύρος της κλιμακουμένης συρράξεως θα αφορά τις Βαλτικές και τις Σκανδιναβικές χώρες.

Σε ελάχιστο διάστημα μπορεί να υπάρξει ανάφλεξη και σε αυτές τις χώρες με τα ίδια επιχειρήματα εκατέρωθεν. Ήτοι από την Δύση ότι θέλουν να εξασφαλίσουν την δημοκρατία κλπ, από την Ρωσσία ότι η επέκταση του ΝΑΤΟ σε αυτές τις χώρες είναι απαράδεκτη.

Ο τρίτος γύρος θα είναι η Ταϊβάν. Αυτή την στιγμή η Κίνα σφυγμομετρεί προσεκτικώς τις αντιδράσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Αν διαπιστώσει αδυναμία και παράλυση, θα προσπαθήσει να μιμηθεί την ρωσσική επιτυχία στην Ουκρανία.

Ο Πούτιν και η Ρωσσία αναμφιβόλως κέρδισαν τον πρώτο γύρο του πολέμου

Όμως τώρα αρχίζουν τα δύσκολα: Φινλανδία και Σουηδία, και η ενδεχόμενη εισδοχή τους στο ΝΑΤΟ.

Η ρωσσική κυβέρνηση εδώ και αρκετά χρόνια έχει προειδοποιήσει τις δύο σκανδιναβικές χώρες ότι θα υπάρξουν αντίποινα σε περίπτωση που καταστούν μέλη του ΝΑΤΟ.

Οι κυβερνήσεις των δύο χωρών κρατούν μία επαμφοτερίζουσα στάση, άλλοτε δηλώνουν υπέρ της εντάξεως στο ΝΑΤΟ, και άλλοτε εκφράζονται υπέρ της ουδετερότητος, δηλαδή να παραμείνουν εκτός συνασπισμών. Και άφηναν το ζήτημα να σέρνεται. Τώρα όμως τα πράγματα αλλάζουν άρδην. Το ότι συμμετέχουν σε κοινά γυμνάσια με τα νατοϊκά στρατεύματα, και ειδικώς μετά την εισβολή της Ρωσσίας στην Ουκρανία, σημαίνει ότι η αμυντική τους πολιτική εμφανίζεται αρκετά ψηλά στην ρωσσική ημερήσια διάταξη.

Σύντομες παρατηρήσεις και μαθήματα από την ρωσσική επιχείρηση στην Ουκρανία

Πρώτον, η ουκρανική ηγεσία στηρίχθηκε μονομερώς στην Δύση/ΝΑΤΟ, εκλαμβάνουσα ως δεδομένο ότι θα εμπλακεί σε πόλεμο με την Ρωσσία για χάρη της Ουκρανίας.

Η ουκρανική ηγεσία θα έπρεπε να είχε μελετήσει την ιστορία εθνοτήτων που ζούν επί αιώνες μέσα ή κοντά σε σύνορα δύο, τριών ή και τεσσάρων κρατών/αυτοκρατοριών, πχ Κούρδοι, και να μάθουν τους ελιγμούς που πρέπει να κάνουν. Σε καμμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να μπαίνουν όλα τα αυγά σε ένα καλάθι.

Δεύτερον, αρκετοί δυτικόφιλοι αναλυτές θεωρούσαν ότι ζούμε ακόμη στην μονοπολική δεκαετία του 1990 όπου οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ έκαναν ό,τι ήθελαν χωρίς σοβαρή αντίδραση. Ούτε οι ΗΠΑ έχουν την δύναμη που διέθεταν πριν 30 χρόνια, ούτε η Ρωσσία είναι αδύναμη όπως πριν 30 χρόνια. Το πρόσφατο πάθημα στο Αφγανιστάν, έπρεπε να έχει γίνει μάθημα σε όσους υπερεκτιμούν την Δύση.