O Αμερικανο-Ισραηλινός άξων δια της
δολοφονίας του Καμενεΐ, ανωτάτου ηγέτου του Ιράν, ώθησε σε μία δραματική
εξέλιξη στην πρακτική των στοχευμένων πολιτικών δολοφονιών.
Τέτοιες τακτικές εχρησιμοποιούντο εναντίον ηγετών αντιστασιακών ή τρομοκρατικών οργανώσεων.
Ένα από τα θεμελιώδη προβλήματα εθνικής ασφαλείας που αντιμετωπίζει η
Ελλάδα είναι η ανύπαρκτη ψηφιακή κυριαρχία. Δεν διαθέτουμε δικά μας
ψηφιακά συστήματα. Έχουμε εγκλωβιστεί πλήρως στην δυτική ψηφιακή αρχιτεκτονική.
Είτε πρόκεται για λογισμικό υπολογιστών (windows, macOS), κινητών (android), είτε φυλλομετρητών (chrome), είτε ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (gmail, outlook), είτε για μηχανές αναζητήσεως (google, bing), είτε πρόκειται για διαδικτυακές εφαρμογές επικοινωνίας (whatsapp, viber, messenger), είτε για κοινωνικά δίκτυα (facebook, instagram, twitter), η Ελλάδα είναι πλήρως εξαρτημένη από την Δυτική ψηφιακή αρχιτεκτονική.
Ο Τράμπ δεν μπορεί πλέον να σταματήσει τον πόλεμο. Έχει χάσει τον έλεγχο των γεγονότων στην Μέση Ανατολή. Καμμία χώρα δεν μπορεί να τον εμπιστευτεί για την διεξαγωγή διαπραγματεύσεων. Όλοι γνωρίζουν ότι για τον Τράμπ η διπλωματία είναι ένα τέχνασμα για να αποσπάσει πρώτα την προσοχή των αντιπάλων του, και στην συνέχεια να τους εξοντώσει.
Η επιχείρηση Epic Fury θα καταλήξει σε Epic Fiasco. Όντας ανιστόρητος, την ξεκίνησε αλλά δεν ξέρει πώς να την τελειώσει.
Η Ιρανική ηγεσία πρέπει να καθρεφτίσει την προπαγάνδα του Νετανιάχου περί ανατροπής του καθεστώτος. Πρέπει να καλεί τους Ισραηλινούς πολίτες να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία που δίνει ο πόλεμος, να ανατρέψουν το ακροδεξιό καθεστώς Νετανιάχου, και να ανακτήσουν τις ελευθερίες τους.
Εξαιτίας της επικρατήσεως της
παρασιτικής γραφειοκρατίας εις βάρος της παραγωγικής εργασίας και της
καινοτόμου διανοήσεως, δεν έχει απομείνει άλλη μορφή εσόδων για το μισελληνικό
κράτος.
Διόδια κάθε 20 χλμ στις εθνικές οδούς.
Τέλη κυκλοφορίας, παρότι επιβάλλονται διόδια.
Πρόστιμα για παράλογες "παραβάσεις" σε κάθε εμπορική
δραστηριότητα.
Ειδικοί φόροι καταναλώσεως.
Αυτή την στιγμή ο πόλεμος κατά του Ιράν δοκιμάζει τα όρια της γεωπολιτικής ηλιθιότητος των ηγετών της ΕΕ, και τα οικονομικά όρια των πολιτών της ΕΕ.
Η ΕΕ απεφάσισε την ολοκληρωτική απαγόρευση εισαγωγής ρωσσικών υδρογονανθράκων, για να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις του Ζελένσκυ, των Βαλτικών χωρών, και των ΗΠΑ.
Τώρα όμως οι τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου εκτοξεύονται. Το μέγα ερώτημα είναι, η ΕΕ θα ανακρούσει πρύμναν ή θα αποδείξει ότι έχει αυτοκτονικές τάσεις; Θα στοιχημάτιζα στο δεύτερο.
Αν ο Τράμπ διέθετε ιστορική κατάρτιση και στρατηγικές ικανότητες, θα έπραττε το εντελώς αντίθετο απ' αυτό που επέλεξε. Θα ωθούσε στρατιωτικώς το σιιτικό Ιράν εναντίον των σουνιτικών μοναρχιών.
Είναι γνωστόν ότι στους πολέμους εκτός από
την υλικοτεχνική ισχύ, μεγάλο ρόλο παίζουν οι άϋλοι πολλαπλασιαστές ισχύος,
π.χ. ο πόλεμος αφηγημάτων.
Η αφηγηματική υπεροχή είναι κάτι αντίστοιχο με την αεροπορική υπεροχή στο
πεδίο της μάχης, και τόσο σημαντικό όσο η πυραυλική υπεροχή έναντι του εχθρού.
Μέχρι στιγμής το Ιράν υστερεί σε αυτόν τον τομέα. Εξ αρχής έπρεπε να παρουσιάσει την σύγκρουση με τους εχθρούς του με θρησκευτικούς και πολιτισμικούς όρους.
Επί δεκαετίες το Ιράν αποτελεί γεωπολιτικό
φράγμα κατά του Δυτικού επεκτατισμού, κατά του Σιωνισμού, κατά του σουνιτικού
Ισλάμ, και κατά του Παντουρκισμού στην Μέση Ανατολή και στην Κεντρική Ασία.
Αν καταρρεύσει η εν λόγω πολλαπλή ανάσχεση, αφ' ενός η Ελλάδα χάνει άλλον έναν αντιτουρκικό πυλώνα, αφ' ετέρου ανοίγει ο δρόμος για την επέκταση σουνιτών, σιωνιστών, δυτικών, νεο-οθωμανών σε ένα ευρύτατο γεωπολιτικό τόξο.
Ο Τράμπ, όντας ανίδεος σε θέματα
στρατιωτικής ιστορίας, θεώρησε ότι θα επαναληφθεί το σχέδιο των δύο
Αμερικανικών πολέμων κατά του Ιράκ.
Ήτοι, συμβατικός πόλεμος εναντίον ενός μόνον περιφερειακού αντιπάλου, με αυστηρώς καθορισμένες διαχωριστικές γραμμές στόχων.
Yπό το υπάρχον μισελληνικό καθεστώς η Ελλάδα δεν πρόκειται να ωφεληθεί από τον πόλεμο στο Ιράν. Αλλά η κοινωνία πρέπει να προετοιμάζεται για κάθε ενδεχόμενο. Πρέπει να δρούμε με σκοπό την οικοδόμηση ενός Ελληνικού κράτους--το παρόν είναι μισελληνικό μέχρι το μεδούλι.
Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο δεν αρκεί η αλλαγή κυβερνήσεως, ούτε η αλλαγή καθεστώτος. Χρειαζόμαστε ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα οικοδομήσεως νέου κράτους, πάνω σε νέες βάσεις. Πρέπει όλοι οι συνειδητοί Έλληνες μέσα από τοπικές οργανώσεις να χαράσσουν πολιτικές για κάθε πρόβλημα, και να προσπαθούν να τις επιβάλλουν λειτουργώντας ως παράλληλοι και ανταγωνιστικοί θεσμοί απέναντι στο μισελληνικό καθεστώς.
Το βασικό λάθος του Ιράν δεν ήταν ότι επεδίωξε
την κατοχή πυρηνικών όπλων, αλλά ότι δεν κατάφερε να αποκτήσει πυρηνικά όπλα
νωρίτερα, όπως τα κατάφερε το Πακιστάν κάτω από την μύτη των Δυτικών συμμάχων.
Η παρατεταμένη περίοδος αποκτήσεως πυρηνικού προγράμματος αντί να λειτουργήσει καθησυχαστικώς, όξυνε την σύγκρουση με την Δύση. Θα έπρεπε να γίνει αστραπιαίως και μυστικώς. Δεν έπρεπε να διαφημίζεται το πυρηνικό πρόγραμμα.
Το μήνυμα για την δολοφονία του Χαμενεΐ που
δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο του Κρεμλίνου απέφυγε τις άμεσες κατηγορίες εναντίον
του Τραμπ. Φυσικά δεν ανέφερε τίποτε για πιθανά αντίποινα εις βάρος
των ΗΠΑ.
Ο Πούτιν υποδύεται τον ρόλο του ισχυρού ανδρός, αλλά στην πραγματικότητα αδυνατεί να απειλήσει την Αμερικανική ηγεσία. Ο Τράμπ καταστρέφει όλο το δίκτυο στρατηγικών συνεργασιών της Ρωσσίας, αλλά ο Πούτιν, αδύναμος ών, στέκεται παθητικώς ενώπιον των εξελίξεων.
Μέχρι στιγμής το μόνο σημαντικό που επέτυχε
ο Τράμπ είναι να καταστήσει σαφές ότι οι διαπραγματεύσεις με την Ουάσιγκτον
είναι άσκοπες. Οι μόνες επιλογές
είναι η άνευ όρων συνθηκολόγηση ή ο πόλεμος.
Ο Τράμπ διέλυσε όλες τις αυταπάτες περί διεθνούς δικαίου. Μετά την δολοφονία του αρχηγού του Ιρανικού κράτους, δεν υφίστανται πιά ηθικοί και νομικοί κανόνες.
