To Iράν δεν έχει ανατρέψει ακόμη όλες τις βασικές παραδοχές του αμερικανο-νατοϊκού δόγματος "Σοκ και Δέος"

 

Το αμερικανο-νατοϊκό στρατιωτικό δόγμα επί τρείς και πλέον δεκαετίες, βασίζεται στο "σόκ και δέος". Οι βασικές του παραδοχές είναι α) καταιγισμός πυρών εις βάρος του εχθρού με υπερσύγχρονα όπλα ακριβείας, β) ο εχθρός θα αποδιοργανωθεί άμεσα.

Το συγκεκριμένο δόγμα, μαζί με την αντίστοιχη αμυντική βιομηχανία που το στηρίζει, είναι σχεδιασμένο για σύντομους πολέμους, όχι για πόλεμο φθοράς.

Υπάρχει και μία τρίτη παραδοχή, σιωπηρή, ότι ο εχθρός δεν θα λάβει βοήθεια από κανένα άλλο κράτος. Κάτι που μοιάζει με ζαριά σε παιχνίδι τύχης. Αρκετοί πόλεμοι στο παρελθόν κατέληξαν διαφορετικώς από τις αρχικές προσδοκίες επειδή κάποιο κράτος εισήλθε στον πόλεμο και άλλαξε την τροχιά της συγκρούσεως, ενώ αρχικώς δεν είχε υπολογιστεί μία τέτοια πιθανότης.

Μέχρι στιγμής το Ιράν παίρνει καλή βαθμολογία στα πρώτα σημεία του αμερικανο-νατοϊκού δόγματος. Δεν υπέστη σοκ, ούτε δέος, απερρόφησε τα εχθρικά πλήγματα λόγω του αποκεντρωτικού μοντέλου διοικήσεως (παρότι είναι θεοκρατικό καθεστώς), μόχλευσε τα Στενά του Ορμούζ.

Αλλά στην τρίτη παραδοχή, η βαθμολογία είναι χαμηλή έως μηδενική. Δεν κατάφερε να ανοίξει άλλο μέτωπο, ούτε με τις σιιτικές πολιτοφυλακές, ούτε μέσω εμπλοκής άλλου ισχυρού κράτους, πχ Κίνα.

Όσο η τρίτη παραδοχή στην οποία βασίζεται το αμερικανο-νατοϊκό δόγμα παραμένει σε ισχύ, το Ιράν θα υστερεί σε στρατηγικές δυνατότητες, όσο και να πολεμούν γενναία οι ένοπλες δυνάμεις του.