Για να νικήσει στον πόλεμο το Ιράν χρειάζεται σχέδιο ασυμμετρίας στην προμήθεια και επεξεργασία πρώτων υλών - Δεν αρκεί η ασυμμετρία κόστους στην χρήση οπλικών συστημάτων

 

Το Ιράν, οι Χούθι, η Χεζμπολλάχ προσπαθούν να επαναλάβουν την επιτυχία των Βιετκόνγκ και των Ταλιμπάν χρησιμοποιώντας την ασύμμετρη φθορά ως στρατηγική. Αλλά μέχρι στιγμής δεν έχουν καταφέρει να επιβάλλουν τους δικούς τους όρους μάχης.

Κάθε πόλεμος είναι διαφορετικός. Δεν είναι εύκολο να επαναληφθεί το αντάρτικο των Ταλιμπάν απέναντι στις ΗΠΑ.

Η θεωρία διδάσκει ότι ο ασθενέστερος παράγων χρησιμοποιεί μη-συμβατικές και χαμηλού κόστους μεθόδους (drones, ανταρτοπόλεμο) για να προξενήσει διαρκή, υψηλού κόστους ζημία σε έναν ισχυρότερο αντίπαλο.

Στόχος, να εξαντληθούν οι πόροι και η πολιτική βούληση του ισχυρού αντιπάλου. Ο ασθενέστερος δεν αποσκοπεί να κερδίσει άμεσα στην μάχη. Εκμεταλλεύεται τις ανισορροπίες κόστους- φθηνά όπλα αναγκάζουν την χρήση ακριβών αμυντικών συστημάτων-για να καταστήσει την σύγκρουση οικονομικώς και πολιτικώς μη-βιώσιμη για τον ισχυρότερο.

Το Ιράν είχε αρκετό χρόνο στην διάθεσή του για να μελετήσει επαρκώς τους πολέμους που διεξήγαγε η Δύση και το Ισραήλ κατά του Ιράκ, κατά της Λιβύης, κατά της Συρίας, κατά της Χαμάς.

Ασχέτως αποτελέσματος, το κοινό στοιχείο σε αυτές τις περιπτώσεις ήταν ότι ο αμυνόμενος δεν είχε επαρκή βοήθεια από άλλες χώρες, ούτε αξιόπιστους συμμάχους. Αυτό το μάθημα δεν έγινε κατανοητό από την Ιρανική ηγεσία.

Ναι μεν επένδυσε σε μή-κρατικούς δρώντες όπως η Χεζμπολλάχ για να λειτουργούν ως προωθημένη άμυνα του Ιράν, αλλά όταν ξεκίνησαν οι αεροπορικές επιθέσεις του Ισραήλ, το Ιράν άφησε την Χεζμπολλάχ στην τύχη της.

Οι συμμαχίες είναι το αδύνατο σημείο του Ιράν. Επικεντρώνει την στρατηγική της ασυμμέτρου φθοράς στα πυραυλικά συστήματα και στα drones.

Eδώ όμως τίθεται άλλο ζήτημα, το οποίο οι υπεύθυνοι για τον σχεδιασμό της αμύνης συνήθως ξεχνούν: Πόσο γρήγορα μπορεί ο κάθε αντίπαλος να αναπληρώσει το οπλοστάσιό του;

Όπως έχει καταδείξει η παρατεταμένη σύγκρουση στην Ουκρανία, το κόστος του πολέμου υπολογίζεται με λάθος μονάδες μετρήσεως.

Ο κατάλληλος δείκτης δεν είναι ο αριθμός των εκτοξευτών που υπάρχουν στην αρχή του πολέμου, αλλά ο αριθμός των όπλων ακριβείας και των αναχαιτιστικών που μπορούν να εκτοξευθούν την 30η, 100η, ή 200η μέρα του πολέμου. Καθώς και η ταχύτης με την οποία η αμυντική βιομηχανία μπορεί να τα αντικαταστήσει.

Αυτό μετατρέπει ένα ζήτημα που αφορά το πεδίο της μάχης σε βιομηχανικό ζήτημα, και ένα βιομηχανικό ζήτημα σε ζήτημα ορυκτών και επεξεργασίας.

Για να ισχύει η θεωρία της ασυμμέτρου φθοράς στο πεδίο των πυρομαχικών, το Ιράν από την μία και οι ΗΠΑ με το Ισραήλ από την άλλη μεριά, θα ανταγωνιστούν στο πεδίο ευρέσεως και επεξεργασίας σπανίων ορυκτών.

Υπεισέρχονται μεταβλητές που η τιμή τους δεν είναι γνωστή, ή κυμαίνεται με μεγάλες διακυμάνσεις.

Αν το Ιράν θέλει να νικήσει, πρέπει να καταστρώσει σχέδιο ασυμμέτρου φθοράς των γραμμών παραγωγής οπλικών συστημάτων του εχθρού, και συγχρόνως σχέδιο βιομηχανικής υπεροχής στον τομέα προμηθείας και επεξεργασίας ορυκτών.