Η Ελλάδα πρέπει να διαφοροποιήσει το αμυντικό της χαρτοφυλάκιο

 

Η εμμονή σε μία λανθασμένη άποψη παρά και ενάντια στην πραγματικότητα, καταντά ψυχική διαστροφή.

Ενώ στην Μέση Ανατολή οι Αραβικές μοναρχίες καθημερινώς διαπιστώνουν την αναξιοπιστία της Αμερικανικής στρατιωτικής ομπρέλλας, την οποία χρυσοπλήρωσαν, ο Ζελένσκυ επιμένει μανιωδώς να αποσπάσει Αμερικανικές στρατιωτικές εγγυήσεις.

Απαιτεί οι ΗΠΑ να εγγυηθούν την εμπλοκή τους σε μετωπικό πόλεμο κατά της Ρωσσίας για χάρη της Ουκρανίας. Ή τουλάχιστον αυτό προσπαθεί να επιτύχει.

Το πόσο αξίζουν τέτοιες εγγυήσεις το διεπίστωσαν προσφάτως οι χώρες της Μέσης Ανατολής οι οποίες στέγαζαν Αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις.

Μόνη εξαίρεση το Ισραήλ, όπου εκεί κατευθύνθηκαν οι περισσότεροι Αμερικανικοί στρατιωτικοί πόροι.

Η κυβέρνηση Τράμπ δεν μπόρεσε να υπερασπιστεί ούτε τους Άραβες συμμάχους των ΗΠΑ, αλλά ούτε καν τις Αμερικανικές βάσεις στην Μέση Ανατολή. Οι περισσότερες κατεστράφησαν.

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων η Αμερικανική στρατιωτική παρουσία ανήκει στο παθητικό και όχι στο ενεργητικό μίας χώρας.

Μετά από τέτοια γεγονότα, μία στοιχειωδώς σοβαρή ηγεσία θα προσπαθούσε να διαφοροποιήσει το αμυντικό της χαρτοφυλάκιο, επενδύουσα σε νέες συμμαχίες, προκειμένου να επιμερίσει τους μελλοντικούς γεωπολιτικούς κινδύνους.

Η Ουκρανική ηγεσία συνεχίζει μανιωδώς την τακτική, "όλα τα αυγά σε ένα καλάθι". Δικαίωμά της να καταστρέψει την Ουκρανία. Αλλά η Ελλάδα δεν επιτρέπεται να μην εξάγει τα προφανή συμπεράσματα από τον πόλεμο στο Ιράν.

Όταν οι ΗΠΑ βρεθούν σε δύσκολη θέση, προτεραιοποιούν την άμυνα του Ισραήλ εις βάρος όλων των υπολοίπων συμμάχων, ακόμη και εις βάρος των δικών τους στρατευμάτων στην Μέση Ανατολή.

Η Ελλάδα πρέπει οπωσδήποτε να διαφοροποιήσει το αμυντικό της χαρτοφυλάκιο. Το "Ανήκομεν εις την Δύσιν" είναι συνταγή εθνικής καταστροφής.