Η συγκριτική αξία της καταλήψεως των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν και της Ουάσινγκτον από το Ισραήλ

 

To μεγάλο λάθος του Ιράν είναι ότι ενώ σωστά επικεντρώθηκε στην μόχλευση των Στενών του Ορμούζ, ουδέποτε ασχολήθηκε με την αντίστοιχη μόχλευση της Ουάσινγκτον εκ μέρους του τοπικού σιωνιστικού λόμπι.

Όση στρατηγική αξία έχουν τα Στενά του Ορμούζ για το Ιράν, την ίδια στρατηγική αξία έχει η Ουάσινγκτον για το Ισραήλ. Είναι το στρατηγικό σημείο συμφορήσεως (choke point). Είναι ο πορθμός απ' όπου περνούν σημαντικές γεωπολιτικές αποφάσεις.

Ο έλεγχος και η αιχμαλωσία της Ουάσινγκτον είναι σημαντικωτέρα από τον έλεγχο του Ορμούζ. Ισοδυναμεί με υπεράκτια προβολή ισχύος. Είναι ισάξια με την κατοχή ξένων στρατών και ξένων στρατιωτικών βάσεων. Οι βάσεις, οι στρατιωτικές πληροφορίες, και τα οπλικά συστήματα των ΗΠΑ "διαμοιράζονται" με το Ισραήλ. Είναι σαν να ανήκουν στο Ισραήλ.

Η διάλυση του σιωνιστικού λόμπι της Αμερικής θα έπρεπε να αποτελεί μακροπρόθεσμο στόχο της Ιρανικής αμυντικής στρατηγικής, με απώτερο στόχο την εξομάλυνση των διμερών σχέσεων ΗΠΑ και Ιράν εις βάρος του σιωνιστικού Ισραήλ.

Δεν είναι δύσκολο να επιτευχθεί από τεχνικής απόψεως. Η αμερικανική νομοθεσία επιτρέπει την δημιουργία ξένων λόμπι στο έδαφος των ΗΠΑ.

Οι Αμερικανοί πολιτικοί έχουν αποδείξει κατ' επανάληψιν ότι είναι διαθέσιμοι για κάθε συναλλαγή. Εμπορεύονται τις αποφάσεις των έναντι οικονομικών ανταλλαγμάτων.

Ούτε υφίσταται ζήτημα προτιμήσεως της ιουδαϊκής θρησκείας έναντι του ισλάμ. Το αμερικανικό πολιτικό σύστημα έχει αποδείξει κατ' επανάληψιν ότι μπορεί να ξεπουληθεί εύκολα και άνετα σε οιοδήποτε σουνιτικό επενδυτικό κεφάλαιο.

Συγχρόνως έχει αποδείξει επί δεκαετίες ότι δεν έχει κανένα πρόβλημα με την εισβολή εκατομμυρίων ισλαμιστών στην Δύση.

Επομένως κάτι κάνει λάθος το σιιτικό καθεστώς του Ιράν. Θα μπορούσε να καλύπτεται πίσω από "σουνιτικά" επενδυτικά κεφάλαια και να έχει δημιουργήσει ιδεολογικά προγεφυρώματα στην Ουάσινγκτον.

Εφ' όσον δεν έχει καμμία παρουσία στις Δυτικές πρωτεύουσες, την κρίσιμη ώρα θα βρεθεί ακάλυπτο απέναντι στα δυτικά πυρά.

Θα μπορούσε να ακολουθεί μία διπρόσωπη εξωτερική πολιτική εχθροφιλίας με τις ΗΠΑ, όπως πράττουν η Τουρκία, το Πακιστάν, και το Κατάρ. Επιδερμικώς συνεργάζονται με την Δύση, ουσιαστικώς την υποσκάπτουν.

Ο έλεγχος μίας Δυτικής πρωτεύουσας, η εξαγορά Δυτικών πανεπιστημίων μέσω "δωρεών", η εξαγορά Δυτικών μκο, κινημάτων, μμε, κομμάτων, με την λογική του περιουσιακού στοιχείου είναι κάτι εύκολο στην Δύση. Το Κατάρ πρωτοστατεί με μία τέτοια στρατηγική εξαγοράς δυτικών οργανισμών, μκο, μμε, πανεπιστημίων, κινημάτων, και ομίλων.

Το Ιράν φταίει για αυτά τα ασύγγνωστα στρατηγικά λάθη από τα οποία η Ελλάδα πρέπει να μαθαίνει. Η μέχρι στιγμής θαυμαστή αντίσταση του Ιράν απέναντι στον αμερικανο-σιωνιστικό άξονα δεν επιτρέπεται να θαμπώνει τα αμέτρητα λάθη στρατηγικής του Ιράν.