Αυτή την στιγμή που οι περισσότεροι απλοί πολίτες επικεντρώνονται στα πυραυλικά πλήγματα και στα αντιπυραυλικά συστήματα, η Ιρανική διπλωματία πρέπει να διεξαγάγει την σημαντικωτέρα μάχη του πολέμου. Ήτοι, το να μην πολεμήσουν οι Αραβικές μοναρχίες στο πλευρό του Ισραήλ και των ΗΠΑ. Είτε να ενταχθούν στρατιωτικώς στο πλευρό του Ιράν, είτε να παραμείνουν ουδέτερες.
Αν αυτό απαιτεί εκβιασμούς, χρηματισμούς, απειλές, απαγωγές, εκτελέσεις, κοινωνικές επαναστάσεις, ανατροπές καθεστώτων, εμφυλίους πολέμους, θρησκευτικά σχίσματα, είναι τελείως αδιάφορο την δεδομένη στιγμή.
Αν συγκροτηθεί στρατιωτικός συνασπισμός χωρών της Μέσης Ανατολής σαν αυτόν που δημιουργήθηκε εις βάρος του Ιράκ το 1990, το Ιράν δύσκολα θα αντέξει. Η πολιτική και διπλωματική στρατηγική ενός κράτους σε καιρό πολέμου πρέπει να είναι ισάξια και ει δυνατόν ανωτέρα της στρατιωτικής στρατηγικής.
Οι πολιτικοί και οι διπλωμάτες είναι αξιωματικοί ενός ειδικού στρατού εν καιρώ πολέμου, οίτινες οφείλουν να προκαλέσουν την αποσυσπείρωση των εχθρών, και την υπαγωγή μέρους εξ αυτών στο δικό τους στρατόπεδο.
Η πολιτική και διπλωματική ηγεσία της Ελλάδος δεν έχει καμμία δικαιολογία για την σύμπραξη Λένιν-Κεμάλ με την Συνθήκη της Μόσχας το 1921.
Στόχος ενός σοβαρού και αξιόμαχου διπλωματικού και πολιτικού σώματος είναι η με κάθε τρόπο διάρρηξη αυτής της συμμαχίας. Με εξαγορά πολιτικών κομμάτων, με μαύρες επιχειρήσεις, με υποκίνηση εμφυλίων συρράξεων, με εκτελέσεις σημαντικών προσωπικοτήτων, με επιχειρήσεις υπό ψευδή σημαία (false flag operations), με εξαπάτηση, με δόλιες υποσχέσεις που δεν θα τηρηθούν, με γεωπολιτικά ανταλλάγματα, με επαναστατική τρομοκρατία, με χρωματιστές επαναστάσεις, με υποδαύλιση εθνοτικών, θρησκευτικών, και ταξικών συγκρούσεων; Είναι παντελώς αδιάφορο.
Όποιος έχει μελετήσει τον Λένιν ξέρει πόσο συχνά χρησιμοποιούσε τις φράσεις, "προσωρινές συμμαχίες" και "τακτικοί ελιγμοί". Τέτοια ήταν η προσωρινή συμμαχία μεταξύ Μπολσεβίκων και Κεμαλιστών. Εξυπηρετούσε προσωρινές ανάγκες. Μπορούσε να διαρραγεί, αν υπήρχε Ελληνικό διπλωματικό σχέδιο.
Σε καμμία περίπτωση δεν επιτρέπεται το στράτευμα της Ελλάδος να αντιμετωπίζει έναν εχθρό που υποστηρίζεται υλικοτεχνικώς από άλλα κράτη, και η πολιτική ηγεσία να περιμένει από το στρατευμα να βγάλει μόνο του το φίδι από την τρύπα.
Το ίδιο ακριβώς πρόβλημα αντιμετωπίζει η Ιρανική διπλωματία. Αντί να περιορίζεται σε λεονταρισμούς, πρέπει (τουλάχιστον) να ανοίξει τα σεντούκια των μυστικών κονδυλίων και να εξαγοράσει ό,τι κινείται στην Μέση Ανατολή.
No comments:
Post a Comment