Επιτέλους η ηγεσία του Ιράν, ευρισκομένη υπό την διαρκή απειλή αποκεφαλισμού, αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι η αυτοσυγκράτηση οδηγεί σε κατάρρευση ταχύτερα από ό,τι η κλιμάκωση του πολέμου.
Έπρεπε από τον Ιούνιο του 2025 να έχει προχωρήσει σε οριζόντια και κάθετη κλιμάκωση του πολέμου.
Η επιδειχθείσα αυτοσυγκράτηση της Ιρανικής ηγεσίας οδηγούσε στην ταχεία εξάτμιση της αποτρεπτικής της φήμης. Είχε φτάσει στο γελοίο σημείο να προειδοποιεί την Αμερικανική κυβέρνηση για το πότε και πού θα πλήξει κάποιον στόχο (ως αντίποινα για τα Αμερικανικά πλήγματα) προκειμένου να μην υπάρξουν Αμερικανικά θύματα.
Και ύστερα, είχε την βλακώδη προσδοκία-αυταπάτη ότι ΗΠΑ και Ισραήλ θα το εκτιμήσουν. Όντως, το εκτίμησαν δεόντως--δια της επαναλήψεως των προληπτικών πληγμάτων.
Η σημερινή δυσχερής θέση του Ιράν, από την οποία οφείλουμε να εξάγουμε πολύτιμα συμπεράσματα, εδράζεται στο ότι η ηγεσία του,
α) δεν υιοθέτησε δόγμα προληπτικού πλήγματος (ενώ το Ισραήλ το έχει μονίμως
στην φαρέτρα του),
β) ούτε εφήρμοσε οριζόντια κλιμάκωση (στοχοποίηση άλλων χωρών),
γ) ούτε κάθετη κλιμάκωση (πλήγματα σε κρίσιμες υποδομές),
δ) ουδέποτε φρόντισε να συμπήξει αμυντικές συμμαχίες με χώρες/κινήματα εκτός του Σιιτικού τόξου σε Ευρώπη, Ασία, Αμερική, Αφρική.
Οι Ιρανοί ηγέτες έχουν σφυρηλατηθεί μέσα από μία κουλτούρα η οποία στερείται στρατηγικού ρεαλισμού. Προτιμούν το αμυντικό μαρτύριο από την επιθετική εξουδετέρωση.
Aπεδείχθη ότι δεν διέθεταν δόγμα αποτροπής, αλλά δόγμα προτροπής σε βία εναντίον τους.
Η Ελλάδα δεν πρέπει να διαπράξει ποτέ τέτοια αδιανόητα και αυτοκτονικά στρατηγικά λάθη.
No comments:
Post a Comment