O ρυθμός στρατηγικών λαθών μίας ηγεσίας, όταν υπερβαίνει την κοινωνική ανθεκτικότητα, καθορίζει το αποτέλεσμα ενός πολέμου

 

To γνωσιακό πρόβλημα που εμφανίζεται σε κάθε πόλεμο δεν είναι μόνον οι ρυθμοί του καινοτομικού κύκλου και της καμπύλης εκμαθήσεως του στρατιωτικού προσωπικού, αλλά και ο ρυθμός διαπράξεως στρατηγικών λαθών που επιβαρύνουν τις εφοδιαστικές αλυσίδες, τον πληθυσμό, και την βιομηχανική παραγωγή.

Μία κοινωνία και ένα στράτευμα δεν μπορεί να αντέξει πάνω από έναν αριθμό στρατηγικών λαθών της ηγεσίας του. Πχ το άνοιγμα ενός νέου μετώπου πολλαπλασιάζει επί 10 τις ανάγκες επιμελητείας του στρατεύματος και επιβαρύνει επί 100 τις γραμμές παραγωγής, διότι η επιβάρυνση δεν είναι γραμμική, αλλά μη-γραμμική.

Απαιτείται χρόνος εκπαιδεύσεως του προσωπικού και εξοικείωση με το νέο επιχειρησιακό περιβάλλον. Απαιτείται σχεδιασμός, έρευνα, ανάπτυξη, πιστοποίηση, και εξεύρεση πρώτων υλών για τα απαραίτητα οπλικά συστήματα, εν μέσω πολέμου.

Δεν μπορείς να πατήσεις ένα κουμπί και αμέσως να εμφανιστεί ένα νέο αεροσκάφος για να αναπληρωθεί το κατεστραμμένο.

Η υψηλή τέχνη του πολέμου συμπεριλαμβάνει την παγίδευση-επέμβαση στους μηχανισμούς λήψεως αποφάσεων του εχθρικού στρατεύματος, και την παρακίνησή του στο να διαπράξει όσο το δυνατόν περισσότερα στρατηγικά λάθη, τα οποία δεν θα μπορούν να υποστηριχθούν από τις γραμμές παραγωγής και τις εφοδιαστικές του αλυσίδες.