Ο Ζελένσκυ άθελά του μπορεί να αναθερμάνει τις παγωμένες ελληνο-ρωσσικές σχέσεις

 

Όπως στο μπιλιάρδο από μία καραμπόλα η μπίλια πάει εκεί που δεν το περίμενες, έτσι και ο Ζελένσκυ ίσως καταφέρει να απαλύνει την ζημία που προξένησε ο Μητσοτάκης με την αντιρωσσική του πολιτική.

Τον τελευταίο καιρό εξ αιτίας του πολέμου στον Περσικό Κόλπο, ο Ζελένσκυ παρουσιάζει την Ουκρανία ως πάροχο στρατιωτικής ασφαλείας, λόγω "τεχνογνωσίας". Προθυμοποιήθηκε να βοηθήσει τις Αραβικές μοναρχίες στον πόλεμο κατά του Ιράν. Προσπαθεί να αποσείσει την εικόνα του διεθνούς επαίτου, παρουσιάζοντας την Ουκρανία ως κράτος που ενισχύει την ασφάλεια άλλων χωρών.

Φαίνεται ότι το Ουκρανικό τμήμα στρατιωτικού μάρκετινγκ αποβιβάστηκε και στην Τουρκία. Ο Ζελένσκυ πρότεινε συμμαχία Ουκρανίας και Τουρκίας, με φόντο την πιθανή αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ ή την διάλυση του ΝΑΤΟ.

Μία σύσφιξη των αμυντικών σχέσεων Ουκρανίας και Τουρκίας με σκοπό την περικύκλωση της Ρωσσίας, ίσως δώσει μία ανάσα ζωής στις ελληνο-ρωσσικές σχέσεις. Αυτό που δεν έκανε ο Μητσοτάκης υπέρ της Ελλάδος, θα το κάνει ο Ζελένσκυ. Άθελά του.

Την στιγμή που ο εξοπλισμός της Ουκρανίας επιτυγχάνεται δια του γοργού αφοπλισμού της Ελλάδος (μας πιέζουν να τους παραδώσουμε τα Ελληνικά Mirage 2000), η Ελλάδα βρίσκεται κυριολεκτικώς ανοχύρωτη.

Κάθε λάθος των εχθρών (Τουρκίας, Ουκρανίας) πρέπει να το εκμεταλλευώμεθα.