Παρά τους πανηγυρισμούς από αρκετούς
φιλοϊρανούς σχολιαστές, επιμένω ότι η στρατηγική κατάσταση δεν έχει αλλάξει
υπέρ του Ιράν. Η γενναία αντίσταση του Ιράν στο στρατιωτικό πεδίο δεν
αντισταθμίζει την διπλωματική απομόνωση.
Αρκετοί μη-δυτικοί σχολιαστές γράφουν ότι άλλαξε η κατάσταση στην Μέση Ανατολή υπέρ του Ιράν. Πρόκειται για πρόωρα έως λανθασμένα συμπεράσματα.
Στο διπλωματικό πεδίο το Ιράν δεν έχει σημειώσει καμμία επιτυχία. Η
είσοδος της Χεζμπολλάχ και των Χούθι στον πόλεμο ήταν αναμενομένη, δεν αλλάζει
δραματικώς την εξίσωση ισχύος. Αντιθέτως, ο Τράμπ πιέζει αφόρητα τις χώρες του
ΝΑΤΟ να εμπλακούν σε πόλεμο κατά του Ιράν. Αν το επιτύχει, θα αλλάξει την
εξίσωση ισχύος υπέρ του άξονος ΗΠΑ-Ισραήλ.
Για να αντισταθμίσει μία τέτοια αμερικανική διπλωματική επιτυχία, το Ιράν
θα πρέπει να αποσπάσει από την Κίνα την υπόσχεση ότι θα πολεμήσει ανοικτά στο
πλευρό του. Κάτι που αυτήν την στιγμή ανήκει στην σφαίρα της φαντασίας.
Το Ιράν δεν έχει στρατιωτικούς συμμάχους στην Ευρώπη και στην Ασία. Μία
καλή διπλωματική κίνηση θα ήταν να υπογράψει συμμαχία με την Βόρεια Κορέα και
το Πακιστάν, και να τεθεί υπό την δική τους πυρηνική ομπρέλλα.
Η στρατηγική απορροφήσεως των Δυτικών πληγμάτων δεν μπορεί να συνεχίζεται
επ' άπειρον. Αυτό το επέτυχαν οι Ταλιμπάν επειδή διεξήγαγαν
ανταρτοπόλεμο κατά των ΗΠΑ. Το Ιράν δεν διεξάγει ανταρτοπόλεμο. Θα πρέπει
οπωσδήποτε να αλλάξει τον συσχετισμό των δυνάμεων. Δεν το έχει επιδιώξει μέχρι
στιγμής.
Θα μπορούσε να συνάψει μία μυστική στρατιωτική συμφωνία με την Σαουδική
Αραβία εις βάρος του Ισραήλ και των ΗΠΑ. Θα μπορούσε να προχωρήσει σε μυστική
στρατιωτική συμφωνία με την Τουρκία.
Όπως γράψαμε σε παλαιότερο σχόλιο, η Ιρανική διπλωματία αντί να καυχάται για την Ιρανική στρατιωτική αντίσταση, θα έπρεπε να περιδιαβαίνει την Μέση Ανατολή και να εξαγοράζει πολιτικές συμμαχίες. Το ίδιο θα πρέπει να κάνει στην Ευρώπη, στην Λατινική Αμερική, και στην Ασία. Αλλιώς, η καταστροφή του Ιράν παραμένει υψηλή πιθανότητα.
No comments:
Post a Comment