Όσο περνά ο καιρός τα στρατηγικά λάθη του
Κρεμλίνου γίνονται εμφανή στην Κεντρική Ασία και στις Παρευξείνιες χώρες. Η
ρωσσική ηγεσία ακολουθεί μία πολιτική ελεγχομένης παρακμής (managed decline).
To Kαζακστάν έχει ξεκινήσει μία φιλοδυτική
στροφή συνεργαζόμενο με το ΝΑΤΟ στην παραγωγή πυρομαχικών.
Το Αζερμπαϊτζάν ακολουθεί μία αντι-ρωσσική πολιτική και συγχρόνως καθιστά τον στρατό του συμβατό με το ΝΑΤΟ.
Η Αρμενία απεχώρησε και δεν πρόκειται να επιστρέψει στον ρωσσοκεντρικό
Οργανισμό Συλλογικής Ασφαλείας (CSTO).
Η Μολδαβία απεχώρησε από την ρωσσοκεντρική Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Κρατών
(CIS).
Εάν ανατραπεί το σιιτικό Ιρανικό καθεστώς, και εάν νικήσει το Πακιστάν τους
Ταλιμπάν, η Δυτική συμμαχία θα επεκτείνει έτι περαιτέρω το αποτύπωμά της στην
περιοχή.
Οι ΗΠΑ θα επανέλθουν στο Αφγανιστάν. Και σε ένα κατακερματισμένο
Ιράν, οι ΗΠΑ θα βρούν πρόθυμους συνεργάτες για να μετατρέψουν σε προτεκτοράτα
κάποιες φιλοδυτικές ζώνες μέσα στο παλαιό Ιρανικό κράτος.
Μέχρι προσφάτως η επίσημη γραμμή του Κρεμλίνου ήταν, "Δεν έχουμε
πρόβλημα με την ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ. Έχουμε πρόβλημα μόνον με
την ένταξή της στο ΝΑΤΟ".
Μόλις τώρα άρχισαν να ξυπνούν κάποιοι αξιωματούχοι όπως ο Μεντβέντεφ, και
να λένε το αυτονόητο, ότι αφού η ΕΕ έχει μετατραπεί σε στρατιωτικό συνασπισμό, δεν
πρέπει να επιτραπεί στην Ουκρανία η ένταξη στην ΕΕ.
Η ρωσσική ουδετερότητα στο Ιρανικό μέτωπο αποτελεί αυτοκαταστροφική
επιλογή. Το αυτό ισχύει για την Ινδία και την Κίνα. Η ψευδαίσθηση ισχύος
που δημιουργείται από το μεγάλο γεωπολιτικό τους εκτόπισμα, θα τους κοστίσει
ακριβά.
Από την μελέτη της ιστορίας αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχει κάποια εγγύηση
ότι η Κίνα οπωσδήποτε θα υποσκελίσει τις ΗΠΑ, ούτε ότι η Ρωσσία θα επιβιώσει ως
πολυεθνικό κράτος σε βάθος χρόνου.
Είναι διαρκές πρόβλημα στρατηγικών επιλογών. Τα πάντα εξαρτώνται από
την σύγκρουση των παρακμιακών με τις αναγεννησιακές δυνάμεις.
Με το να αρνούνται την εμπλοκή τους στον πόλεμο στο πλευρό του Ιράν, οι
χώρες του πολυπολικού κόσμου διαπράττουν ασύγγνωστο στρατηγικό έγκλημα εις
βάρος του εαυτού των.
No comments:
Post a Comment