Eνώ οι μοναρχίες του Κόλπου υποτίθεται ότι αναχαιτίζουν τον ιρανικό επεκτατισμό, ουσιαστικώς συμβάλλουν στον σιωνιστικό επεκτατισμό

 

Αρχικώς οι Συμφωνίες του Αβραάμ παρουσιάστηκαν στην διεθνή κοινή γνώμη ως μία περιφερειακή τάξη ασφαλείας ενάντια στον Ιρανικό επεκτατισμό.

Στην πραγματικότητα, τα κράτη του Κόλπου μετετράπησαν σε υποστηρικτές του σιωνιστικού επεκτατισμού. Οι χώρες που συμμάχησαν με το σιωνιστικό Ισραήλ δικαίως αντιμετωπίζονται από το Ιράν ως προέκταση της Ισραηλινής ισχύος. Πληρώνουν βαρύτατο τίμημα αλλά το αξίζουν.

Αυτό που προέκυψε ήταν η κοινή διαπίστωση ότι η συμμαχία με το Ισραήλ δημιουργεί επιπλέον στρατηγικό κίνδυνο αντί για αποτρεπτικό αποτέλεσμα.

Ένας "σύμμαχος" ο οποίος δεν μπορεί να εγγυηθεί την δική του ασφάλεια και ζητά συνεχώς την βοήθεια των ΗΠΑ, δύσκολα μπορεί να λειτουργήσει ως στρατηγική ασπίδα για τις άλλες χώρες στον Κόλπο.

Οι ηγεσίες των χωρών του Κόλπου μπορούν εύκολα να απεγκλωβιστούν από το αδιέξοδο καταγγέλλουσες τις Συμφωνίες του Αβραάμ, και αναδιατάσσουσες την εξωτερική και αμυντική των πολιτική. Εάν συμμαχήσουν με το Ιράν ή τηρήσουν ουδέτερη στάση, το πρόβλημα ασφαλείας επιλύεται άμεσα.

Άλλωστε είναι καλύτερα να βιώνουν μία ψυχρή ειρήνη με το Ιράν παρά να τελούν υπό την διαρκή απειλή του σιωνιστικού Ισραήλ. Ο σιωνιστικός επεκτατισμός δεν θα σταματήσει στον Λίβανο, στην Συρία, και στην Παλαιστίνη. Θα επεκταθεί στην Ιορδανία, στην Σαουδική Αραβία, και στην Αίγυπτο.