Η Ουκρανία θα κατακερματιστεί σε πολλά κρατίδια

 

Όσο περνά ο καιρός, αυξάνονται οι πιθανότητες θρυμματισμού του τεχνητού Ουκρανικού κράτους. Υπάρχουν αρκετά σημάδια που δείχνουν προς την κατεύθυνση κατακερματισμού σε πολλά μικρά κρατίδια.

Οι περιφερειακές, γλωσσικές, και πολιτισμικές διαφορές, οι υπάρχουσες διοικητικές περιφέρειες, οι εθνικές μειονότητες κοντά στα σύνορα με όμορα κράτη, οι γεωπολιτικές πιέσεις από την παρατεταμένη σύγκρουση, η κόπωση από τον πόλεμο, οι άκαρπες διεθνείς διαπραγματεύσεις, τείνουν προς τον διαμελισμό του τεχνητού κράτους.

Η ψυχική εξάντληση μετά από χρόνια πολέμου φθοράς, η οικονομική κατάρρευση, η μαζική εκροή προσφύγων, η ανακοινωθείσα εσκεμμένη αντικατάσταση του γηγενούς πληθυσμού με φθηνά εργατικά χέρια από την Ασία, η καταστροφή του ενεργειακού δικτύου, συντείνουν προς την κοινωνική εξάρθρωση.  

Ακόμη και αν δεν επιτύχει αποφασιστική νίκη η Ρωσσία, το Ουκρανικό κράτος διεξάγει πόλεμο για όφελος της Δύσεως, όχι δικό του. Προτιμά την δημογραφική του κατάρρευση με αντάλλαγμα την ένταξη στον άξονα ΕΕ/ΝΑΤΟ.

Θέλει να διατηρήσει έναν κατεστραμμένο «εθνικό» πυρήνα, με αντάλλαγμα την Δυτική στρατιωτική βοήθεια για να συντηρεί την άμυνά του έναντι της Ρωσσίας.

Η διεθνής υποστήριξη για την συνέχιση του πολέμου εξασθενεί. Ειδικώς μετά το άνοιγμα του νέου μετώπου στο Ιράν.

Η κυβέρνηση του Κιέβου, εξασθενημένη από σκάνδαλα διαφθοράς και διαφωνίες ηγεσίας, αρχίζει και χάνει τον έλεγχο στις μακρινές επαρχίες. Πιθανώς η Ρωσσία θα εκμεταλλευτεί το γεωπολιτικό κενό και θα υποστηρίξει νέα αυτονομιστικά κινήματα. Ακόμη και αν αδρανήσει η Ρωσσία, όσο εξασθενεί το Ουκρανικό κράτος τόσο οι όμορες χώρες (Πολωνία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Σλοβακία) θα υποστηρίζουν την «σταθερότητα» σε παραμεθόριες περιοχές με τους εθνικούς τους συγγενείς.

Η δημογραφική και εδαφική διάλυση της Ουκρανίας θα προέλθει από τους δυτικούς «συμμάχους». Αντί για μία συνθήκη ειρήνης, όπως την οραματίζεται ο Ζελένσκυ, θα προκύπτουν πολλαπλές τοπικές διαφωνίες, οδηγώντας σε de facto κατακερματισμό.

Η Ουκρανία μπορεί να κατακερματιστεί σε μικρότερες οντότητες κατά μήκος γλωσσικών, ιστορικών, πολιτισμικών, οικονομικών, και αμυντικών γραμμών.

Τα σύνορα θα είναι ασταθή, με αποστρατιωτικοποιημένες ζώνες, ανταλλαγές πληθυσμών, και διαρκείς συγκρούσεις μικρής κλίμακος. Το Ουκρανικό τεχνητό κράτος θα μπορούσε να διασπαστεί σε:

1. Γαλικιανή Συνομοσπονδία, πρωτεύουσα το Λβίβ, με φιλοευρωπαϊκό χαρακτήρα, συνδεδεμένο με το ΝΑΤΟ.

2. Κεντρικό κράτος, με πρωτεύουσα το Κίεβο, με ουδέτερο χαρακτήρα, προσπαθώντας να διατηρήσει μία ισορροπημένη γεωπολιτική ταυτότητα. Οικονομικώς συνδεδεμένο τόσο με τις αγορές της ΕΕ όσο και με Ρωσσικές εμπορικές διαδρομές. Θα λειτουργεί ως buffer zone, με μικρό στρατό και διεθνή εποπτεία για να αποτραπεί ο αναθεωρητισμός.

3. Ένωση Ντονμπάς-Νοβορωσίας, με πυρήνες Ντονέτσκ, Λουγκάνσκ, Χάρκοβο. Ρωσσόφωνη, με έντονη επιρροή από την Μόσχα. Θα λειτουργεί ως χαλαρή ομοσπονδία με ρωσσικές στρατιωτικές βάσεις, και οικονομία σε ρούβλια. Θα παραμείνει ζώνη παγωμένης συγκρούσεως με περιστασιακές αψιμαχίες κατά μήκος των συνόρων με το Κεντρικό κράτος.

4. Οντότητα του Ευξείνου Πόντου, με πυρήνα την Οδησσό, Μικολάιβ, Χερσώνα, και Ζαπορίζια. Πολυεθνική οικονομία λιμένων με ισχυρές ρωσσικές, ουκρανικές, βουλγαρικές και Ελληνικές επιρροές. Θα δηλώνει μόνιμη ουδετερότητα για να παραμείνει ανοικτό το εμπόριο στον Εύξεινο Πόντο, επιτρέποντας ρωσσική ναυτική πρόσβαση με αντάλλαγμα οικονομικές συμφωνίες. Θα είναι κόμβος λαθρεμπορίου και δραστηριοτήτων «γκρίζας ζώνης» λόγω αδυνάμου κεντρικού ελέγχου.

5. Καρπαθική/Ρουθηνική Αυτόνομη Ζώνη, με πυρήνα την περιφέρεια Ζακαρπάτια, και πρωτεύουσα την Ούζχοροντ. Εθνοτικώς μεικτή, (Ούγγροι, Ρουμάνοι, Ρουθηνοί). Η Ουγγαρία και η Ρουμανία θα ασκούν ήπια επιρροή, και θα ζητούν σημαντική αυτονομία ή ημι-ανεξαρτησία για την προστασία των εθνοτικών τους μειονοτήτων, με ανοιχτά σύνορα για εργασία και εμπόριο. Θα αποτραπεί ο άμεσος πόλεμος με τους γείτονες αλλά θα δημιουργηθεί ένας ελβετικού τύπου ουδέτερος θύλακας.

Σε ένα τέτοιο θρυμματισμένο γεωπολιτικό περιβάλλον οι μετακινήσεις πληθυσμών θα είναι συχνές από την Ανατολή προς την Δύση, από τον Βορρά προς τον Νότο, και τανάπαλιν, προκειμένου να δημιουργηθούν πιό ομοιογενή κρατίδια.

Θα ανεγερθούν εμπορικά σύνορα και θα ανθεί το λαθρεμπόριο. Τα δυτικά κρατίδια θα αναμένουν βοήθεια μέσω κονδυλίων της ΕΕ. Τα ανατολικά κρατίδια θα βασίζωνται σε ρωσσικές επιδοτήσεις. Και τα νότια κρατίδια θα εξαρτώνται από τους λιμένες και το θαλάσσιο εμπόριο του Ευξείνου Πόντου. Οι αγωγοί ενέργειας και ο ποταμός Δνείπερος θα μετατραπούν σε εστίες μονίμου εντάσεως.

Κάποια αναθεωρητικά Ουκρανικά κινήματα θα πιέζουν για επανένωση. Οι πολιτοφυλακές θα συγκρούωνται αιματηρώς σε γκρίζες και παγωμένες ζώνες.

Τα όμορα κράτη θα ροκανίζουν τα εδαφικά σύνορα των ανταγωνιστών τους και τα πολιτισμικά δικαιώματα των μειονοτήτων τους.

Με την πάροδο των ετών, ωρισμένες οντότητες μπορεί να συγχωνευθούν ξανά ή να ενταχθούν σε μεγαλύτερα μπλοκ (τα δυτικά κρατίδια στην ΕΕ, τα ανατολικά σε ευρασιατικές δομές), αλλά η πλήρης επανένωση θα είναι αδύνατη. Οι παγωμένες συγκρούσεις θα πολλαπλασιαστούν με γεωμετρική πρόοδο.

Εκεί κατατείνουν οι προβλέψεις βάσει των σημερινών δεδομένων. Η τεχνητή Ουκρανική επικράτεια, από ενιαίο κράτος θα μετατραπεί σε ένα μωσαϊκό εξασθενημένων, εξωτερικώς εξηρτημένων οντοτήτων, ήτις θα δίδει προτεραιότητα σε βραχυπρόθεσμες εκεχειρίες παρά στην μακροπρόθεσμη κυριαρχία.