Στο εγγύς μέλλον το δικαίωμα ελευθέρας ναυσιπλοΐας δεν θα θεωρείται αυτονόητο

 

Οι επιλογές του Τράμπ στον Περσικό Κόλπο έχουν θέσει υπό αμφισβήτηση την ελευθερία ναυσιπλοΐας σε όλον τον κόσμο. Ο Αμερικανός πρόεδρος κατηγορεί το Ιράν για το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, αλλά αυτός ξεκίνησε τον πόλεμο και τον συνέχισε με αμερικανικό ναυτικό αποκλεισμό.

Ακόμη και αν βρεθεί διέξοδος στο πρόβλημα του Ορμούζ, το μέλλον των παγκοσμίων κοινών αγαθών είναι αβέβαιο. Έχει δημιουργηθεί μία νέα πραγματικότητα. Οτιδήποτε λιγώτερο από την επιστροφή στο προηγούμενο καθεστώς, θα αποτελεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο όσον αφορά τα σημεία συνωστισμού.

Η Ινδονησία έχει προτείνει την επιβολή διοδίων στο Στενό της Μάλακκα από το οποίο διέρχεται το 22% της παγκοσμίου ναυτιλίας. Τί θα γίνει αν αποφασίσουν οι Χούθι να επιβάλλουν διόδια στο Μπαμπ ελ-Μαντέμπ της Ερυθράς Θαλάσσης; Τί θα γίνει αν η Τουρκία επιβάλλει διόδια στα στενά του Ελλησπόντου; Τί θα γίνει αν η Ισπανία και το Μαρόκο αποφασίσουν να επιβάλλουν διόδια στις Στήλες του Ηρακλέους (Γιβραλτάρ);

Η διεθνώς αποδεκτή αρχή της ελευθερίας ναυσιπλοΐας αρχίζει να ξεθωριάζει. Στο μέλλον μόνον όσες χώρες διαθέτουν ισχυρό ναυτικό θα μπορούν να διαφυλάξουν τις θαλάσσιες εμπορικές οδούς.

Η Ελλάδα λόγω γεωγραφίας και ιστορίας δεν επιτρέπεται να επαναπαύεται σε διεθνείς συνθήκες. Πρέπει να ναυπηγήσει ένα πανίσχυρο πολεμικό ναυτικό, σε συνδυασμό με ένα εξίσου κραταιό εμπορικό ναυτικό.