Οι φόροι θανάτου ισοδυναμούν με διαγενεακή σκλαβιά

 

Οι φόροι κληρονομίας αποτελούν διαχρονική σκλαβιά πέρα από τον τάφο. Οι φόροι θανάτου είναι μία οριστική και εκδικητική κατάσχεση. To παρασιτικό κράτος ληστεύει τους νεκρούς και τιμωρεί τους ζωντανούς για το έγκλημα της οικογενειακής συνέχειας.

Εργάστηκες και εξοικονόμησες επί μία ζωή; Αδιάφορον. Το ληστρικό κράτος διεκδικεί ένα τεράστιο μερίδιο όταν προσπαθείς να μεταβιβάσεις την περιουσία σου στους απογόνους σου. Βεβηλώνει το δικαίωμα να διαθέτεις την περιουσία σου όπως νομίζεις. Μισεί την οικογενειακή συνέχεια. Επιτίθεται στον μακροπρόθεσμο διαγενεακό σχεδιασμό.

Ένα καθεστώς διεφθαρμένων και παρασίτων υποβιβάζει τις διαθήκες και τις μεταθανάτιες προθέσεις των πολιτών σε υποθέσεις μεταξύ ιδιωτών. Διότι θεωρεί ότι μπορεί να αρπάξει για λογαριασμό του μέρος της περιουσίας του νεκρού, χωρίς να υποστεί ποινικές κυρώσεις.

Έχει πείσει τους αδαείς πολίτες ότι είναι "νόμιμο" και "δίκαιο" να τους αρπάζει την περιουσία για λόγους ισότητος. Διότι τάχα έτσι διασφαλίζεται η οικονομική ισότητα (πάντα προς τα κάτω), προκειμένου να μην συσσωρεύεται πλούτος στα χέρια λίγων οικογενειών.

Μία παρασιτική πολιτεία δηλώνει ευθαρσώς ότι, "το έργο της ζωής σου ανήκει εν μέρει σε εμάς, ακόμα και αν αποβιώσεις". Πρόκειται για μεταθανάτια σκλαβιά διότι αποσπά από την επομένη γενεά πλούτο που δημιούργησαν οι πρόγονοι.

Η επίθεση εναντίον της ιδιοκτησίας μέσω αιωνίων φόρων ακινήτου περιουσίας παρασύρει τους πάντες προς τα κάτω καταστρέφουσα τα κίνητρα για την δημιουργία, την βελτίωση, και την διατήρηση του πλούτου.

Εάν οι συγκεντρώσεις πλούτου/κεφαλαίου είναι τόσο επικίνδυνες, γιατί το ίδιο το κράτος συγκεντρώνει τρισεκατομμύρια μέσω φορολογίας; Εκτός αν ορίσουμε ότι η συγκέντρωση πλούτου είναι επικίνδυνη μόνον για τους ιδιώτες, και ποτέ για το κράτος.

Το ρωμέικο μισελληνικό κράτος έχει δημιουργήσει τεράστιες συσσωρεύσεις πλούτου μέσω ευνοιοκρατίας, επιδοτήσεων, προγραμμάτων διασώσεως, και ρυθμίσεων που προστατεύουν τα κατεστημένα συμφέροντα. Συνεπώς είναι γελοία τα σοφίσματα περί οικονομικής δικαιοσύνης μέσω των φόρων κληρονομίας.

Οι φόροι ακινήτου περιουσίας και κληρονομίας αποτελούν διαρκή κρατικό εκβιασμό. Μετατρέπουν την ιδιοκτησία σε μίσθωση υπό όρους. Πληρώνεις ή χάνεις το περιουσιακό σου στοιχείο. Πρόκειται για κλασσικό φεουδαρχικό ενοίκιο των δουλοπάροικων.

Τα γραφειοκρατικά και σοσιαληστρικά παράσιτα έχουν εφεύρει το σόφισμα της "διασπάσεως συγκεντρώσεων πλούτου" για να λεηλατούν ατιμωρητί τα λαϊκά στρώματα.

Στην πραγματικότητα διαλύουν την ικανότητα των οικογενειών να μένουν στα σπίτια τους, να κληρονομούν ανέπαφες τις επιχειρήσεις των στην επομένη γενεά, και να σχεδιάζουν μακροπροθέσμως μεταξύ των γενεών.