O πόλεμος στον Περσικό Κόλπο επανήλθε δριμύτερος. Από την στιγμή που δεν άλλαξαν οι βασικές παράμετροι της συγκρούσεως, κάποια στιγμή ο συνασπισμός ΗΠΑ-Ισραήλ θα επανεκκινούσε τις στρατιωτικές επιθέσεις.
Αυτό που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι η ασυμμετρία στόχων και η ασυμμετρία κόστους οπλικών συστημάτων.
Η ασυμμετρία κόστους συμφέρει το Ιράν. Με φθηνότερα οπλικά συστήματα εξαναγκάζει τις ΗΠΑ, το Ισραήλ, και τις σουνιτικές μοναρχίες να αμύνωνται με όπλα πολλαπλασίας αξίας.
Όμως το Ισραήλ και οι ΗΠΑ καταφέρνουν να πλήττουν ιρανικές πολιτικές υποδομές: γέφυρες, πανεπιστήμια, νοσοκομεία, πολιτιστικά κέντρα, εργοστάσια ηλεκτροδοτήσεως, κέντρα αφαλατώσεως νερού, διυλιστήρια, λιμάνια.
Από την άλλη μεριά, το Ιράν μέχρι στιγμής έχει επικεντρώσει τα πλήγματά του στις επικουρικές στρατιωτικές υποδομές των χωρών του Κόλπου, δια των οποίων οι ΗΠΑ ανεφοδιάζουν τον στρατό τους και πλήττουν το Ιράν. Το Ιράν δεν θέλει να εξαγριώσει τις αραβικές μοναρχίες και να τις ωθήσει στο να κηρύξουν πόλεμο εναντίον του.
Όμως η ασυμμετρία στόχων είναι εμφανής. Το πρόβλημα είναι ότι η συγκεκριμένη ασυμμετρία λειτουργεί εις βάρος του Ιράν. Το Ιράν απέδειξε ότι μπορεί να απορροφήσει πλήγματα εις βάρος της ηγεσίας του. Αλλά για πόσο καιρό θα απορροφά πλήγματα στα πανεπιστήμια, στο ηλεκτρικό δίκτυο, και στα κέντρα αφαλατώσεως νερού;
Η ασυμμετρία στόχων υπερσκελίζει την ασυμμετρία κόστους οπλικών συστημάτων. Αν το Ιράν δεν πλήξει πολιτικές υποδομές του εχθρού, σε βάθος χρόνου θα ηττηθεί.
Το γράψαμε πριν από αρκετούς μήνες. Ένας λαός δεν μπορεί να αντέξει για αρκετούς μήνες χωρίς ρεύμα και νερό. Όσο γενναίος και να είναι.
Εδώ ανακύπτει μέγα ζήτημα στρατηγικής: πώς δύναται το Ιράν να πλήξει πολιτικές υποδομές εντός των ΗΠΑ και του Ισραήλ, από την στιγμή που είναι δύσκολο έως αδύνατον να το επιτύχει με στρατιωτικά μέσα; Απάντηση: δια των μη-στρατιωτικών πολεμικών επιχειρήσεων.
No comments:
Post a Comment