Ο πόλεμος σμήνους επαναφέρει στο προσκήνιο την στρατηγική των Μογγολικών ορδών

Ο δικτυωμένος πόλεμος σμήνους επαναφέρει στο προσκήνιο την τακτική των εφίππων Μογγολικών ορδών που κατέκτησαν την Ασία.

Ως σύγχρονο στρατιωτικό δόγμα ενσωματώνει αποκεντρωμένες τακτικές σμήνους, επιτρέποντας σε διασκορπισμένες και δικτυωμένες μονάδες μη επανδρωμένων οχημάτων και ρομποτικών συστημάτων, να λειτουργούν ως συνεκτικές μονάδες σε δυναμικούς χώρους μάχης.

Ο πόλεμος σμήνους δίνει έμφαση στην ανάπτυξη πολλών, μικρών, και διασκορπισμένων στοιχείων τα οποία συγκλίνουν από πολλαπλές κατευθύνσεις για να εμπλακούν ταυτοχρόνως σε μάχη με τους αντιπάλους. Το σμήνος αξιοποιεί την κοινή χρήση δεδομένων σε πραγματικό χρόνο για την επίτευξη συντριπτικών αποτελεσμάτων μέσω συνεχών επιθέσεων.

Η συγκεκριμένη πολεμική στρατηγική προϋποθέτει ανεπτυγμένες ηλεκτρονικές επικοινωνίες, οι οποίες με την σειρά τους οδηγούν σε κοινή επίγνωση του επιχειρησιακού περιβάλλοντος.

Βασικά χαρακτηριστικό είναι η αποκεντρωμένη λήψη αποφάσεων, δια της οποίας μεμονωμένες μονάδες ακολουθώντας προκαθορισμένους κανόνες, ξεκινούν αυτόνομες ενέργειες, χωρίς συνεχή κεντρική εποπτεία.

Όπως και στα βιολογικά σμήνη στην φύση δημιουργούνται αναδυόμενες συμπεριφορές που ενισχύουν την συλλογική αποτελεσματικότητα. Οι αναδυόμενες συμπεριφορές προκύπτουν από δικτυωμένες αλληλεπιδράσεις, μιμούμενες φυσικά σμήνη όπως οι αποικίες μυρμηγκιών.

Ο τοπικός συντονισμός παράγει σύνθετες, προσαρμοστικές στρατηγικές όπως η ταχεία σύγκλιση σε στόχους, ακολουθουμένη από διασπορά για την αποφυγή αντιμέτρων.

Σε αντίθεση με τις ιεραρχικές δομές διοικήσεως οι οποίες βασίζονται σε κεντρικό έλεγχο και μαζικούς σχηματισμούς ευάλωτους σε πλήγματα ακριβείας, ο πόλεμος σμήνους δίνει προτεραιότητα σε μη γραμμικές επιχειρήσεις πολλαπλών κατευθύνσεων, οι οποίες βασίζονται στον κορεσμό και στην ταχεία αναδιάρθρωση.

Αυτή η προσέγγιση διασπείρει τις φίλιες δυνάμεις σε αυτο-οργανούμενες συσπειρώσεις που αναδιαμορφώνονται δυναμικώς μέσω δικτύων πλέγματος (mesh networks), μειώνοντας τα μεμονωμένα σημεία αποτυχίας και επιτρέποντας σε μικρές, ευέλικτες μονάδες να διαταράσσουν ισχυροτέρους αντιπάλους μέσω επιμόνου, πολυ-αξονικής πιέσεως, αντί για αποφασιστικές μάχες.