Ο πολυπολικός κόσμος πρέπει να εκμεταλλευθεί την αστάθεια του Τράμπ για να διαλύσει τον δυτικό συνασπισμό

 

Ενώ ο Τράμπ επιμένει ότι έχει καταλήξει σε συμφωνία με το Ιράν, και ότι το Ιράν δέχθηκε τους όρους του, γι' αυτό ακύρωσε τις επικείμενες επιθέσεις εναντίον του την τελευταία στιγμή, η Ιρανική ηγεσία τον διαψεύδει. Δηλώνει ότι δεν έχει καταλήξει σε συμφωνία.

Παρομοίως και ο Νετανιάχου. Δηλώνει ότι δεν αφορά το Ισραήλ η όποια συμφωνία υπογραφεί μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.

Εν τούτοις ο Τράμπ συνεχίζει τον διεθνή αυτοδιασυρμό του. Μάλιστα οι Αμερικανοί σχολιαστές του έχουν κολλήσει το παρατσούκλι TACO (Trump Always Chickens Out), δηλαδή ο Τράμπ πάντα κάνει πίσω/δειλιάζει.

Μία ερμηνεία για την συμπεριφορά του TACO Τράμπ έχει δοθεί από οικονομικούς αναλυτές. Περιγράφει ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο: ο Τραμπ συχνά ανακοινώνει με στόμφο απειλές για δασμούς και στρατιωτικές ενέργειες οι οποίες προκαλούν πτώση στο χρηματιστήριο. Αλλά στην συνέχεια υποχωρεί, καθυστερεί, ή ανακαλεί τις απειλές του, προξενώντας ανάκαμψη της αγοράς.

Οι επενδυτές (και κυρίως οι έχοντες εσωτερική πληροφόρηση), εκμεταλλεύονται αυτό το μοτίβο γνωστό ως «TACO trade», αγοράζουν μετοχές σε χαμηλές τιμές μετά τις απειλές του Τραμπ, και τις πωλούν με κέρδος μόλις αυτός υποχωρεί.

Αυτό το φαινόμενο όντως καταγράφεται στην Wall Street ως επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Και συνδυάζεται με το πολυχρησιμοποιημένο κακέκτυπο του "Madman theory", ήτοι ο Τράμπ παριστάνει τον ανισόρροπο για να τον φοβούνται οι αντίπαλοί του και να κάνουν υποχωρήσεις.

Εν τούτοις τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα. Ο Τράμπ δεν ξέρει τί να κάνει διότι δεν έχει διαχειριστεί ποτέ στην ζωή του πολεμικές κρίσεις. Του λείπει η πολιτική εμπειρία και η ιστορική κατάρτιση. Μπερδεύει την αγοραπωλησία ακινήτων με τις πολεμικές διαπραγματεύσεις, διότι οι μόνες συνειρμικές αποθήκες που διαθέτει και απ' όπου αντλεί υλικό προέρχονται από την αγορά ακινήτων.

Αυτά τα προβλήματα μεγεθύνονται από τον παθολογικό ναρκισσισμό του που δεν επιτρέπει να ακουστούν διαφορετικές φωνές, και την υποταγή του στο σιωνιστικό λόμπυ.

Τo "TACO trade", είναι μία συνιστώσα του προβλήματος, αλλά όχι η κινητήριος δύναμις της συμπεριφοράς του Τράμπ. Επειδή δεν ξέρει από στρατηγική, προσπαθεί με τακτικισμούς να παριστάνει ότι έχει τον έλεγχο της καταστάσεως.

Η κατάσταση μέχρι στιγμής σώζεται από κάποιους αξιωματούχους όπως ο υφυπουργός πολέμου, Elbridge A. Colby, ο οποίος έχει συγγράψει το βιβλίο "The Strategy of Denial: American Defense in an Age of Great Power Conflict", και είναι αυτός που έχει επηρεάσει σε σημαντικό βαθμό τις στρατηγικές αποφάσεις της κυβερνήσεως Τράμπ.

Η πολιτική των ΗΠΑ που κατατείνει στην δυναμική και προληπτική άρνηση προσβάσεως σε πόρους, συμμάχους, αγορές, και εμπορικές οδούς, κατά των αντιπάλων της (Ρωσσία, Κίνα, Ιράν) έχει την υπογραφή του Elbridge Colby.

Από την άλλη μεριά η ασχετοσύνη του Τράμπ σε θέματα μακροπροθέσμου στρατηγικής, έχει δημιουργήσει στα ανώτατα κυβερνητικά κλιμάκια ένα μωσαϊκό ασυμβάτων απόψεων, χωρίς αρχή, μέση, και τέλος.

Ο Τράμπ, είτε επειδή του αρέσει να είναι απρόβλεπτος, είτε επειδή δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί πολεμικές κρίσεις, καταλήγει σε αδιέξοδα με απρόβλεπτες συνέπειες και αντιδράσεις. Αυξάνει τους γεωπολιτικούς κινδύνους σε κάθε περιοχή του πλανήτου.

Η σωστή προσέγγιση των χωρών του πολυπολικού κόσμου είναι να εκμεταλλευτούν την ψυχολογική αστάθεια του Τράμπ προς όφελός τους.

Δεν μπορεί να καταρτίσει μακροπρόθεσμα σχέδια. Ούτε μπορεί να κάνει σύνθετες σκέψεις. Μπορεί εύκολα να εγκλωβιστεί σε μία παγίδα, και μετά να στρέψει την προσοχή του αλλού, αδιαφορώντας για τις συνέπειες.

Ο πολυπολικός κόσμος πρέπει να μετατρέψει τις διαδοχικές κρίσεις σε ευκαιρίες για να επιτύχει την διάλυση της δυτικής συμμαχίας.