Χωρίς ωργανωμένη βιομηχανία μηχανουργικών κατεργασιών δεν μπορούμε να κατασκευάσουμε Ελληνικά οπλικά συστήματα

 

Αρκετοί στρατιωτικοί αναλυτές αναφέρονται στην ενίσχυση της (ανυπάρκτου) Ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας. Λίγοι κατανοούν το μέγεθος του προβλήματος.

Κανονικώς θα έπρεπε να γίνωνται καθημερινές δημόσιες ομιλίες από Έλληνες μηχανολόγους που αντιλαμβάνονται την δυσκολία κατασκευής οπλικών συστημάτων σε μαζική βάση, διότι η Ελλάδα δεν διαθέτει ωργανωμένη βιομηχανία μηχανουργικών κατεργασιών.

Αν υποθέσουμε ότι ένας υπουργός υπογράψει μία απόφαση για την κατασκευή ενός Ελληνικού πολεμικού αεροσκάφους ή έστω ενός μη-επανδρωμένου οχήματος, σε μαζική βάση, θα ανακύψουν χιλιάδες προβλήματα λόγω ελλείψεως κρισίμων υποδομών τις οποίες δεν διαθέτει η Ελλάδα.

Η κατασκευή οπλικών συστημάτων προϋποθέτει την προμήθεια εργαλειομηχανών και εξαρτημάτων, άρα κατασκευή ή εισαγωγή των.

Αν όντως μιλάμε για σοβαρό σχέδιο αναπτύξεως Ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, ένας στοιχειωδώς σοβαρός μηχανολόγος γνωρίζει ότι θα πρέπει να κατασκευάσουμε εργαλειομηχανές προκειμένου να κατασκευάσουμε άλλες εργαλειομηχανές, δια των οποίων θα καταλήξουμε στην κατασκευή ενός Ελληνικού οπλικού συστήματος.

Η έννοια της εγχωρίου παραγωγής οπλικών συστημάτων δεν επιτρέπεται να αποσυνδέεται από την κατασκευή Ελληνικών εργαλειομηχανών, πχ τόρνων ή πρεσσών.

Διότι αν πρόκειται να εισάγουμε το 99% του αναγκαίου βιομηχανικού εξοπλισμού και των εξαρτημάτων που απαιτούνται για την κατασκευή ενός μη-επανδρωμένου οχήματος ή ενός πολεμικού αεροσκάφους, τότε δεν μιλάμε για Ελληνική κατασκευή. Μιλάμε για συναρμολόγηση του τελικού σταδίου ενός προϊόντος, με κάποιες ελληνικές μηχανολογικές παρεμβάσεις.

Για να αντιληφθεί ο Ελληνικός Λαός το τεράστιο πρόβλημα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η χώρα μας δεν έχει περάσει από το στάδιο της βιομηχανικής επαναστάσεως. Οι λίγες βιομηχανίες που δραστηριοποιήθηκαν στην Ελλάδα (πχ Πίτσος, Ιζόλα) δεν στήθηκαν πάνω σε μία στιβαρή βιομηχανική βάση.

Στην δεκαετία του 1980 η κρατικομονοπωλιακή ΔΕΗ ξεκίνησε μία πρωτοβουλία ώστε να κατασκευάζει η ίδια τον αναγκαίο μηχανολογικό εξοπλισμό που χρειάζεται για τα εργοστάσιά της και το δίκτυό της, αλλά η προσπάθεια δεν τελεσφόρησε.

Πάλι επί ΠΑΣΟΚ στην ίδια δεκαετία έγινε μία προσπάθεια να δημιουργηθεί εργοστάσιο κατασκευής νοσοκομειακού υλικού, αντί να το εισάγουμε από το εξωτερικό όπως γινόταν και γίνεται μέχρι σήμερα.

Αυτές οι προσπάθειες δεν τελεσφόρησαν διότι δεν υπάρχει βιομηχανική συνείδηση στον Λαό και στον κρατικό μηχανισμό. Δεν έχει ταυτιστεί η οικονομία μας με την βιομηχανική παραγωγή. Το παρασιτικό μισελληνικό κράτος έχει ταυτιστεί με τα χαράτσια. Βρίσκει την εύκολη λύση στην εξάρτηση από τις εισαγωγές.

Μία πολιτική αντικαταστάσεως των εισαγωγών προϋποθέτει κοινωνική, οικονομική, και πολιτική σύγκρουση. Επομένως όποιος στρατιωτικός αναλυτής ομιλεί επιφανειακώς για κατασκευή οπλικών συστημάτων στην Ελλάδα, χωρίς να κάνει αναφορές στην κατασκευή εργαλειομηχανών και στην ωργανωμένη βιομηχανία μηχανουργικών κατεργασιών, συσκοτίζει παρά διαφωτίζει το πρόβλημα.

Για να κατανοήσουμε ως κοινωνία το μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε, θα πρέπει να βλέπουμε εικόνες, ντοκυμαντέρ, βίντεο, εκθέσεις, όπου να γίνεται καταγραφή και οπτικοποίηση όλων των σταδίων παραγωγής ενός οπλικού συστήματος, όλων των αναγκαίων εργαλειομηχανών και πώς αυτές με την σειρά τους παράγονται από άλλες εργαλειομηχανές και μήτρες/καλούπια, όλων των αναγκαίων πρώτων υλών και των σταδίων επεξεργασίας των, όλων των αναγκαίων εξαρτημάτων και πώς κατασκευάζονται, όλων των αναλωσίμων και την ευκολία ή δυσκολία προμήθειάς των.

Ώστε όλος ο Ελληνικός Λαός να συμμετέχει στην αμυντική προσπάθεια και να έχει επίγνωση του προβλήματος και των ανακυπτουσών δυσκολιών στην οργάνωση βιομηχανίας μηχανουργικών κατεργασιών.

Οι στρατιωτικές σχολές της Ελλάδος και όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα πρέπει να δημιουργήσουν ψηφιακές εφαρμογές όπου θα εμφανίζωνται οπτικώς όλα τα τεχνικά προβλήματα στα διαφορετικά στάδια παραγωγής, τα σημεία συμφορήσεως, η διαπλοκή των γραμμών παραγωγής και των εργαλειομηχανών, τα ελλείμματα και τα προβλήματα εκβιομηχανίσεως εν σχέσει με την ανάπτυξη πολεμικής βιομηχανίας.

Αλλιώς δεν μπορούμε να μιλάμε για Ελληνική αμυντική βιομηχανία. Ούτε για διεξαγωγή νικηφόρου πολέμου. Χωρίς συγκρότηση ισχυράς βιομηχανικής βάσεως δεν δυνάμεθα να διεξάγουμε κανέναν πόλεμο.