Για ποιούς λόγους θα είναι καταστροφική μία συμμαχία με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ υπό τις παρούσες συνθήκες

 

Eδώ και αρκετά χρόνια στα δήθεν αντιπολιτευόμενα μμε, καλούνται διάφοροι Νατοϊκοί "πατριώτες" (Ι. Μάζης και άλλοι) για να ενημερώσουν την κοινή γνώμη με τις δήθεν γνώσεις των.

Το βασικό τους αφήγημα είναι ότι η Ελλάδα δεν ασκεί εθνοκεντρική εξωτερική πολιτική, και γι'αυτό πρέπει να αναβαθμιστεί συμμαχώντας με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ για να δράσει στην Ανατολική Μεσόγειο.

Υπονοούν ότι τοιαύτη συμμαχία θα στρέφεται κατά της Τουρκίας, άρα η Ελλάδα θα ωφεληθεί. Εν τω μεταξύ μία τέτοια άτυπη συμμαχία στρέφεται κατά του Ιράν, το οποίο δεν μας έχει κάνει κακό.

Το χειρότερο είναι ότι οι συγκεκριμένοι ψευτο-ειδικοί "αναλυτές" όταν εκστομίζουν το φιλοσιωνιστικό και φιλο-αμερικανικό τους ποιηματάκι αποσιωπούν βασικά στοιχεία των διεθνων σχέσεων.

Πρώτον, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ακολουθούν μία πολιτική America First και Israel First. H Ελλάδα υπό το υπάρχον εθνοπροδοτικό καθεστώς, δεν έχει ανακοινώσει ποτέ ότι θα ακολουθεί εξωτερική και αμυντική πολιτική με βάση το σύνθημα "Πρώτα η Ελλάδα".

Επομένως στο τρίγωνο ΗΠΑ-Ελλάδα-Ισραήλ, θα υπάρχουν δύο κρατικοί δρώντες με προτεραιότητα το στενό εθνικό τους συμφέρον, και στην μέση μία Ελλάδα που θα ακολουθεί πολιτική με προτεραιότητα τα συμφέροντα των δύο ξένων κρατών. Είναι πασιφανής η ασυμβατότητα αντιλήψεων και η ασυμμετρία συμφερόντων.

Δεύτερον, τα δύο ξένα κράτη ακολουθούν ρεαλιστικές προσεγγίσεις στην εξωτερική και αμυντική τους πολιτική. Δεν παπαγαλίζουν τις ανοησίες περί διεθνούς δικαίου. Ακολουθούν πολιτικές μεγιστοποιήσεως της ισχύος των, μετακυλίουν το κόστος των πολέμων σε άλλους, και επιδιώκουν στενώς ιδιοτελή συμφέροντα σε ένα άναρχο παγκόσμιο σύστημα.

Τί σχέση έχει η Ελλάδα επί Μητσοτάκη με αυτήν την ρεαλιστική πολιτική; Πώς μπορεί ένα πολιτικό καθεστώς που βασίζεται στον ραγιαδισμό να συμμαχήσει επί ίσοις όροις με δύο κράτη που βασίζονται σε πολιτικές ηγεμονίας, μονομερούς δράσεως, και προληπτικού πολέμου; Ειδικώς το σιωνιστικό Ισραήλ ενεργεί ως παράγων που επιδιώκει την δική του επιβίωση και επέκταση. Τί σχέση αυτό με τον Μητσοτάκη και τον θίασο γελωτοποιών που τον συνοδεύει;

Το Ισραήλ και οι ΗΠΑ ψάχνουν για κορόιδα που θα θυσιαστούν για τα δικά τους συμφέροντα, όπως έγινε με τους Κούρδους της Συρίας. Ποτέ δεν θα δεχτούν πολιτικούς με τις αντιλήψεις και τις συμπεριφορές του Μητσοτάκη επί ίσοις όροις.

Για να καθίσει μία Ελληνική κυβέρνηση στο ίδιο τροπέζι επί ίσοις όροις με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, θα πρέπει να εφαρμόζει πολιτική ισχύος, επεκτατισμού, στενού εθνικού συμφέροντος, και να είναι έτοιμη να μετακυλίσει στις πλάτες του Ισραήλ και των ΗΠΑ το κόστος πολέμων που κανονικώς θα επιβάρυναν την Ελλάδα.

Και φυσικά να είναι έτοιμη ανά πάσα στιγμή να τους εγκαταλείψει και να αλλάξει γεωπολιτικό στρατόπεδο, εν ριπή οφθαλμού. Όπως ακριβώς θα έπρατταν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εις βάρος της Ελλάδος, όταν θα το απαιτούσαν τα εθνικά τους συμφέροντα.

Το Ισραήλ, οι ΗΠΑ, και άλλες χώρες, όπως η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, στην εξωτερική τους πολιτική εφαρμόζουν την γεωπολιτική αντιστάθμιση κινδύνων (hedging).

Δεν θεωρούν πλέον τις ιστορικές συνεργασίες, τις συμμαχίες που βασίζονται σε ηθικές αξίες, και τις περιφερειακές γεωπολιτικές συσσωματώσεις ως επαρκείς εγγυήσεις για την προάσπιση των εθνικών τους συμφερόντων.

Η αντιστάθμιση κινδύνου είναι η πρακτική της αποφυγής της αποκλειστικής γεωπολιτικής εξαρτήσεως σε έναν κόσμο αναξιόπιστων εταίρων. Αυτό λείπει από το ελληνόφωνο καθεστώς των ευρωραγιάδων. Επομένως όποιος προτείνει συμμαχίες με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ χωρίς εκ βάθρων αλλαγές στο πολιτικό σύστημα της χώρας λέει ανοησίες. Αποσκοπεί στο να μετατραπεί η Ελλάδα σε προσάρτημα του Ισραήλ και των ΗΠΑ.

Μία εθνοκεντρική Ελληνική εξωτερική πολιτική, απαιτεί την καλλιέργεια ανταγωνιστικών σχέσεων σε διαφορετικούς τομείς, έτσι ώστε υπό οιεσδήποτε συνθήκες η Ελλάδα να μην μένει χωρίς συμμάχους και χωρίς επιλογές.

Ήτοι, ταυτόχρονη καλλιέργεια σχέσεων με την Κίνα και την Ινδία. Ταυτόχρονη καλλιέργεια σχέσεων με το Ιράν και τις Αραβικές χώρες. Ταυτόχρονη καλλιέργεια σχέσεων με την Ρωσσία και τις ευρωπαϊκές χώρες.

Η αντιστάθμιση κινδύνου αφορά όλους τους τομείς, όχι μόνον την άμυνα και την εξωτερική πολιτική. Οι σχέσεις στο εμπόριο, την τεχνολογία, τα χρηματοοικονομικά, την ενέργεια, πρέπει να βασίζωνται στην αντιστάθμιση κινδύνων.

Σε μία ρευστή και άναρχη παγκόσμια τάξη υπό διαρκή μετασχηματισμό, όσοι προτείνουν σταθερές συμμαχίες με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ αδιαφορούν για το πώς σκέπτονται και δρούν οι συγκεκριμένες δυνάμεις.

Είπε κανείς σε αυτούς τους ελληνόφωνους "αναλυτές" ότι το Ισραήλ ψάχνει για σταθερούς συμμάχους; Κορόιδα ψάχνει το Ισραήλ για buck-passing, ήτοι να αναλάβουν άλλοι να πολεμήσουν για χάρη του.

Τους είπε κάποιος ότι οι ΗΠΑ ψάχνουν για σταθερούς συμμάχους στην Ανατολική Μεσόγειο; Και το πίστεψαν; Ο Τράμπ εγκατέλειψε τους Κούρδους και σύμπηξε συμμαχία με τον τζιχαντιστή της Αλ-Κάιντα Αλ-Τζολάνι, επειδή του το ζήτηε η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία.

Καλά θα κάνουν όλοι αυτοί οι Νατοϊκοί "πατριώτες" πριν ανοίξουν το στόμα τους και πριν τυφλώσουν τους φοιτητές τους με νατοϊκές και σιωνιστικές πομφόλυγες να αναρωτηθούν το εξής απλό: Οι ηγεσίες των ΗΠΑ και του Ισραήλ σκέπτονται όπως σκέπτονται οι ελληνόφωνοι Νατοϊκοί "εθνικόφρονες"; Εμφορούνται από τις ίδιες αρχές ή μήπως ψάχνουν για προσωρινές συμμαχίες και κορόιδα, τα οποία θα μαχαιρώσουν πισώπλατα ευκαιρίας δοθείσης;

Για να συμμαχήσει κάποια χώρα με το Ισράηλ, έστω προσωρινώς, θα πρέπει να είναι έτοιμη να το μαχαιρώσει πισώπλατα χωρίς καμμία αιδώ και καμμία ενοχή.

Όταν ο άλλος εφαρμόζει πολιτική Israel First και εσύ εφαρμόζεις πολιτική Hellas last, το αποτέλεσμα θα είναι καταστροφικό για την Ελλάδα.