Η Ελλάδα πρέπει να αναπτύξει κουλτούρα στρατηγικών πληροφοριών από ανοικτές πηγές με την συνδρομή απλών πολιτών

Όπως η επαναστημένη Γαλλία προξένησε σεισμό στην απολυταρχική Ευρώπη με την γενική επιστράτευση (levée en masse) απέναντι στους επαγγελματικούς μοναρχικούς στρατούς, έτσι και η σύγχρονη Ελλάδα πρέπει να καθιερώσει την συλλογή στρατηγικών πληροφοριών δια της πολιτικής επιστρατεύσεως.

Έλληνες πολίτες θα πληρώνωνται για να συλλέγουν στρατηγικές πληροφορίες από ανοικτές πηγές, στον ελεύθερο χρόνο τους, χωρίς να είναι επαγγελματίες κατάσκοποι. Δεν χρειάζεται. Άλλωστε το 90% των αναγκαίων πληροφοριών οι περισσότερες μυστικές υπηρεσίες το συλλέγουν από ανοικτές πηγές.

Το πρόβλημά τους είναι η κατάλληλη επεξεργασία σε σύντομο χρονικό διάστημα (actionable intellligence), η κατανόηση, η καταχώρηση, και η διανομή του υλικού στους λήπτες αποφάσεων.  

Ο περιορισμός σε αμιγώς στρατιωτικές πληροφορίες για έναν εχθρό, όπως ο αριθμός στρατευμάτων, η διάταξη στο πεδίο της μάχης, το είδος των εχθρικών οπλικών συστημάτων, κλπ, δεν αρκούν για να διαμορφώσουμε σαφή εικόνα των κινδύνων που ελλοχεύουν.

Πρέπει να διαθέτουμε ευρύτερες γνώσεις για τον εχθρό. Περιεχόμενο στρατηγικών πληροφοριών:

Πώς επιτίθεται ο εχθρός; Πώς αμύνεται; Πώς εκπαιδεύεται; Πώς προάγει τα στελέχη του; Διώκει τους ικανούς; Προβιβάζει τους ανικάνους;

Πόσος χρόνος απαιτείται για να κατασκευάσει ένα οπλικό σύστημα; Είναι έτοιμος ψυχολογικώς και οργανωτικώς για μακροχρόνιο πόλεμο φθοράς; Η βιομηχανική του βάση επιτρέπει την αντοχή σε πόλεμο φθοράς; Διαθέτει καταφύγια για όλο τον πληθυσμό;

Πώς αντιμετωπίζει τις ασθένειες; Ποιές οι αντιλήψεις του για τα εμβόλια και τα αντιβιοτικά;

Η επιχειρηματική δραστηριότητα του εχθρού εμποδίζεται από την κρατική γραφειοκρατία και το φορολογικό σύστημα; Ποιά είναι η εμπορική του πολιτική; Η δασμολογική του πολιτική; Η δημοσιονομική του πολιτική; Η νομισματική του κυκλοφορία; Η πιστωτική του πολιτική; Η επενδυτική του πολιτική; Η ενεργειακή του πολιτική; Η δημογραφική του πολιτική; Η μεταναστευτική του πολιτική; Η εκπαιδευτική του πολιτική;

Ποιά η καμπύλη εκμαθήσεως του εχθρικού στρατεύματος; Ποιά είναι η στρατηγική του κουλτούρα; Αποκεντρωτικό ή κάθετο μοντέλο διοικήσεως; Μπορεί να ανασυνταχθεί ευκόλως μετά από υποχώρηση;

Σε τί βαθμό κάνει κακό η πολιτική παρέμβαση στο στράτευμα; Τί μεθόδους κατασκοπείας και αντικατασκοπείας χρησιμοποιεί ο εχθρός; Κάθε πότε αναβαθμίζει τις εκθέσεις του για τον οιονδήποτε αντίπαλο;

Διαθέτει στρατηγικά αποθέματα βασικών αγαθών; Ποιό είναι το απόθεμά του σε όλα τα είδη πυρομαχικών; Πόσο γρήγορα τα αναπληρώνει και από πού; Εσωτερική παραγωγή ή ξένες αγορές;

Υπάρχει συστημική διαφθορά; Σε τί βαθμό, σε ποιούς τομείς; Υπάρχει γραφειοκρατία που εμποδίζει την αύξηση της ισχύος του στρατεύματος;

Διαθέτουμε χαρτογράφηση των εχθρικών δικτύων ηλεκτρικού ρεύματος, υδρεύσεως, αποχετεύσεως, καυσίμων, τροφίμων, φαρμάκων;

Ποιές είναι οι συμμαχίες του εχθρού και πόσο ευάλωτες είναι; Μπορούν να διαλυθούν με εξαγορά συμμάχων ή άλλους τρόπους;

Ποιό το κοινωνικό και πολιτισμικό αξιακό σύστημα του εχθρού; Έχουμε έτοιμα σχέδια διαλύσεως, κατεδαφίσεως, και αντιστροφής του αξιακού του κώδικος; Ποιά είναι η ιδεολογία του εχθρού; Οθωμανισμός, παντουρκισμός, πανισλαμισμός; Έχουμε αντίρροπα αφηγήματα και εναλλακτικές ιδεολογίες εξημερώσεως για να αντικαταστήσουμε το ιδεολογικό του οπλοστάσιο;

Ο εχθρός χρησιμοποιεί υβριδικό πόλεμο και υβριδικές στρατηγικές; Έχει οπλοποιήσει πεδία πέραν του αμιγώς στρατιωτικού πεδίου; Πχ την θρησκεία ή το νερό; 

Πόσοι και ποιοί μη-στρατιωτικοί παράγοντες καθορίζουν την στρατιωτική ετοιμότητα του εχθρού και τις στρατιωτικές του αποφάσεις; Εις ό,τι αφορά την εχθρική ηγεσία, ξέρουμε χαρακτηριστικά της προσωπικότητος; Υγεία; Οικογενειακή κατάσταση; Πολιτικές απόψεις; Δίκτυα σχέσεων; Ψυχολογικά χαρακτηριστικά και τρόπο λήψεως αποφάσεων ώστε να προβλέπουμε την συμπεριφορά του εχθρού σε κρίσεις ή διαπραγματεύσεις;

Διαθέτουμε αξιολογήσεις πολιτικής σταθερότητος της εχθρικής χώρας, εσωτερικών φατριών, δυναμικής των ελίτ, και αποτελεσματικότητος διακυβερνήσεως;

Οι εχθρικές κρατικές υποδομές διαθέτουν ιστορική μνήμη; Τί βιομηχανικές δυνατότητες έχουν; Τί οικονομικές δυνατότητες και ποιά η οικονομική απόδοση του κράτους εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος; Ποιός ο βαθμός εξαρτήσεως από ξένους υλικούς πόρους; (πχ σπάνια μεταλλεύματα).

Πώς αποκτά ή αναπτύσσει στρατιωτική τεχνολογία το ξένο κράτος; Κατασκευάζει όπλα με εξαρτήματα διπλής χρήσεως; Χρησιμοποιεί ανοικτή ή κλειστή αρχιτεκτονική κατασκευής οπλικών συστημάτων (Modular Open Systems Approach). Έχει αναπτύξει μηχανισμούς παρακάμψεως κυρώσεων; Μπορεί να αντεπεξέλθει σε μακροχρόνιο εμπορικό και ναυτικό αποκλεισμό;

Συνοχή της εχθρικής κοινωνίας και δυνατότητες κατακερματισμού της κατά μήκος εθνοτικών, θρησκευτικών, ταξικών, πολιτισμικών γραμμών. Ηθικό ξένου στρατεύματος. Βαθμός σκληραγωγήσεως ή μαλθακότητος.

Ο εχθρός διαθέτει περιφερειακούς αντιπροσώπους (proxies) που αναλαμβάνουν δράση για λογαριασμό του; Σε τί βαθμό είναι οργανωμένοι, εκπαιδευμένοι, και εξοπλισμένοι;

Δυνατότητες, δραστηριότητες, προθέσεις σε όλους τους πολιτικούς, διπλωματικούς, οικονομικούς, και στρατιωτικούς τομείς για την κατανόηση και προδιαμόρφωση του εχθρικού στρατηγικού περιβάλλοντος και την παροχή προειδοποιήσεων στην Ελληνική κοινωνία.

Πρότυπα σκέψεως του εχθρού, πρότυπα συμπεριφοράς εν μέσω κινδύνων, κρίσεων, και πιέσεων, επαναλαμβανόμενα νοητικά σχήματα, ιδεοληψίες, αδυναμίες συλλογικού χαρακτήρος της εχθρικής κοινωνίας.

Πώς συνηθίζει να συμπεριφέρεται ο εχθρός εν μέσω αναδυομένων γεωπολιτικών κινδύνων και ευκαιριών; Δρά ή αδρανεί;

Εν κατακλείδι, οι στρατηγικές πληροφορίες αφορούν την χαρτογράφηση όλης της εχθρικής κοινωνίας. Αποτελούν ένα καθήκον και μία εργασία που πρέπει να αναληφθεί συλλογικώς από την Ελληνική κοινωνία για να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Ήτοι την συντριβή του εχθρού με το ελάχιστο δυνατό κόστος, και προληπτικώς.