Οι οβιδιακές μεταμορφώσεις των ευρωραγιάδων σε αναθεωρητές είναι σύμφυτες με το πολιτικό τους DNA και την ιστορική τους διαδρομή

 

Το κωμικοτραγικό με την αυτογελοιοποίηση του Μητσοτάκη στο ζήτημα της Βενεζουέλας, είναι ότι προσπαθεί να παρουσιάσει τον ραγιαδισμό του ως αναθεωρητισμό.

Αλλά δεν πρόκειται για πατριωτικό αναθεωρητισμό που επιδιώκει την μεγέθυνση της Ελλάδος. Πρόκειται για τον αναθεωρητισμό του καρπαζοεισπράκτορος.

Εν μία νυκτί ο φανατικός υπερασπιστής της διεθνούς νομιμότητος στο Ουκρανικό ζήτημα, μετετράπη σε μέγα αναθεωρητή και υπερασπιστή της πολιτικής του Τράμπ.

Ο μονίμως τοποθετημένος στην "σωστή πλευρά της Ιστορίας", αναφερόμενος στην ρωσσική εισβολή στην Ουκρανία είχε δηλώσει ότι «Ο αναθεωρητισμός είναι βασική απειλή για την παγκόσμια ειρήνη και δεν πρέπει να γίνεται ανεκτός, απ' όπου κι αν προέρχεται». Τώρα που προέρχεται από τον Τράμπ, είναι αποδεκτός για τον Μητσοτάκη.

Αυτό ήταν πάντα το επίπεδο των ελληνόφωνων ευρωραγιάδων. Ο Μητσοτάκης δεν αποτελεί την εξαίρεση, αλλά τον κανόνα.

Τα ίδια έκανε ο Σημίτης στην διάρκεια τον Νατοϊκών βομβαρδισμών κατά της Σερβίας. Τα ίδια έκανε ο Γ. Παπανδρέου στην διάρκεια των Νατοϊκών βομβαρδισμών κατά της Λιβύης. Τα ίδια έκανε ο Σαμαράς στην διάρκεια των Νατοϊκών επιχειρήσεων κατά της Συρίας του Άσσαντ. Τα ίδια έκανε ο Μητσοτάκης στην διάρκεια των προσφάτων Αμερικανο-Ισραηλινών βομβαρδισμών κατά του Ιράν.

Ας μην εκπλήσσονται όσοι δεν θυμούνται την πρόσφατη ιστορία των ευρωραγιάδων. Οι ελληνόφωνοι καρπαζοεισπράκτορες είναι αδύνατον να αντισταθούν σε οιαδήποτε εξωτερική πιεση διότι θεωρούν προδοσία το να μην σκύψουν το κεφάλι στις απαιτήσεις των ξένων κυβερνήσεων.

Το πολιτικό τους DNA είναι έτσι δομημένο ώστε να μην επιτρέπει την παραμικρή παρέκκλιση από το κυρίαρχο δυτικό αφήγημα.