Bιώνουμε το γεωπολιτικό χάος ή την επιστροφή στην κανονικότητα;

 

H σύγχυσις και η ρευστότης που επικρατούν στην διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα μετά την γκανγκστερική απαγωγή του Μαδούρο από τον Τράμπ, εμφανίζονται με ανάγλυφο τρόπο στις  πρόσφατες δηλώσεις του Ζελένσκυ.

Θεώρησε ότι η απαγωγή του Μαδούρο είναι το καλούπι για μία ανάλογη απαγωγή-σύλληψη του Πούτιν από τον Δυτικό συνασπισμό, και όχι ως προάγγελος της δικής του απαγωγής-συλλήψεως από τις ρωσσικές δυνάμεις με την σιωπηρή ανοχή των ΗΠΑ.

Στο ίδιο μήκος κύματος και συγχύσεως ευρίσκεται η Δανή πρωθυπουργός Φρεντέρικσεν ήτις ανησυχεί για τις δηλώσεις του Τράμπ περί προσαρτήσεως της Γροιλανδίας από τις ΗΠΑ.

Η Γροιλανδία κανονικώς δεν ανήκει στην Δανία, ανήκει στους ιθαγενείς Ινουίτ. Προσαρτήθηκε από την Δανία τον 18ο αιώνα με βάση το χριστιανικό ημερολόγιο.

Τώρα η Δανή πρωθυπουργός, πρωτοστατούσα στον εφοδιασμό της Ουκρανίας με F-16, διαπιστώνει μετά λύπης ότι ο εκ Δυσμών κίδυνος είναι μεγαλύτερος από τον εξ Ανατολών κίνδυνο.

Διάφοροι ψιττακοί αριστερόστροφης κοπής, κατηγορούν τον Τράμπ επειδή απήγαγε τον Μαδούρο. Όντως δεν τους αρέσουν γενικώς οι απαγωγές ηγετών, ή δεν τους αρέσουν όταν γίνονται από αυταρχικούς ηγέτες;

Διότι έτσι απήχθη και ο Μιλόσεβιτς. Αλλά η απαγωγή του είχε την σφραγίδα των κεντροαριστερών και κεντροδεξιών φιλελεύθερων κυβερνήσεων εκείνης της εποχής, με βιτρίνα τον γελοίο θεσμό του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης.

Η γκανγκστερική απαγωγή ενός ηγέτου είναι απαγωγή, είτε διατάσσεται από αυταρχικούς αποικιοκράτες, είτε από φιλελεύθερους παγκοσμιοποιητές με βιτρίνες διεθνών δικαστηρίων.

Ίσως κάποιοι αναρωτώνται αν ζούμε στην εποχή του γεωπολιτικού χάους ή επανήλθαμε στην γεωπολιτική κανονικότητα των περασμένων αιώνων; Μάλλον το δεύτερο.

Καλά θα κάνουμε ως κοινωνία να συνειδητοποιήσουμε ότι οι ρευστές και εναλλασσόμενες συμμαχίες, η ωμή πολιτική και στρατιωτική βία, τα τοπικά και αποικιοκρατικά συμφέροντα, οι συγκρούσεις μεταξύ φυλών, θρησκειών, εθνοτήτων, πολιτισμών, η παραβίαση κάθε εννοίας διεθνούς νομιμότητος, αποτελούν την κανονικότητα και όχι την εξαίρεση.