H Ελλάδα πρέπει να υιοθετήσει την στρατηγική του χάους εις βάρος των εχθρών της

 

Η Kινεζική ηγεσία δεν καθρεφτίζει την Δυτική γεωπολιτική αντίληψη περί προωθημένης αμύνης ή περί στρατηγικής περιφέρειας. Αφήνει τους Δυτικούς αντιπάλους της να την αποκόπτουν από κάθε σύμμαχο (Βενεζουέλα, Ιράν) αδιαφορώντας για τις συνέπειες.

Αντιθέτως, η επικρατούσα Δυτική αντίληψη αδιαφορεί για τις συνέπειες σε περίπτωση καταστροφής ενός αντιδυτικού κράτους, πχ Λιβύη, Σερβία, Ιράκ, Συρία, Βενεζουέλα.

Δείχνει να προτιμά την δημιουργία ασταθών και αποτυχημένων κρατών (με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις μεταναστευτικές ροές), παρά να επιτρέψει σε αυτά τα κράτη να ασκούν αντι-Δυτική πολιτική.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση η Ελλάδα πρέπει αντιγράψει την Δύση παρά την Κίνα. Προκειμένου να αποφύγει την περικύκλωσή της από εχθρικά κράτη, πρέπει να υιοθετήσει μία στρατηγική δημιουργικού/εποικοδομητικού χάους. Να διαλύει τα εχθρικά κράτη, ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι για αρκετές δεκαετίες θα προξενούνται αναταραχές στο εύθραυστο εσωτερικό αυτών των κρατών.

Μεταξύ των δύο επιλογών, ένα ισχυρό εχθρικό κράτος αφ' ενός, και ένα αποδυναμωμένο και ασταθές κράτος σε χαοτική κατάσταση αφ' ετέρου, το δεύτερο είναι προτιμότερο.

Αν υποθέσουμε ότι καταφέρναμε να απελευθερώσουμε την Ανατολική Θράκη όπου κατοικούν περίπου 17 εκατομμύρια αλλοεθνείς, η Ελλάδα θα έπρεπε να επιδιώξει την μαζική και αναγκαστική μετακίνηση αυτού του πληθυσμού προς το εσωτερικό της Μικράς Ασίας, προκειμένου να δημιουργηθεί δομική αστάθεια στην Τουρκία. Θα ήταν ανοησία εκ μέρους μας μετά από μία τέτοια υποθετική νίκη, να αποσκοπούμε σε μία σταθερή Τουρκία.

Μία ασταθής και υπό διάλυση Τουρκία, αιχμάλωτη κοινωνικών τυφώνων και χαοτικών καταστάσεων, είναι απείρως προτιμοτέρα για την Ελλάδα από μία Τουρκία σταθερή, ενωμένη, και ισχυρή.