Η πρόσφατη δήλωση του Λαβρώφ δείχνει ότι η μονομερής στάση υπέρ της Ουκρανίας από τον "κυβερνητικό" θίασο θα έχει υψηλό κόστος για την Ελλάδα

 

H πρόσφατη δήλωση του Ρώσσου ΥΠΕΞ Λαβρώφ για την επέτειο της συνεργασίας μεταξύ Σοβιετικής Ενώσεως και Κεμαλικής Τουρκίας, με την προσθήκη ότι η ΕΣΣΔ έδωσε όπλα, πυρομαχικά και χρυσό στον Κεμάλ, δείχνει ξεκάθαρα την προτίμηση της σημερινής Ρωσσίας υπέρ της Τουρκίας εις βάρος της Ελλάδος.

Είναι πολύ πιθανό σε μία μελλοντική σύρραξη Ελλάδος-Τουρκίας, η Ρωσσία να παράσχει στρατιωτική βοήθεια στην Τουρκία σε αντίποινα για την μονομερή στάση της Ελλάδος επί Μητσοτάκη υπέρ της Ουκρανίας.

Αν συνυπολογίσουμε την προτίμηση της κυβερνήσεως Τράμπ στον Ερντογάν και την απαξιωτική συμπεριφορά της έναντι του Μητσοτάκη, αποδεικνύεται για μία ακόμη φορά το πόσο εθνικώς επικίνδυνοι είναι όσοι τάχθησαν μονομερώς υπέρ της Ουκρανίας, χωρίς κανένα αντάλλαγμα.

ΗΠΑ και Ρωσσία θα σταθούν εχθρικώς απέναντι στην Ελλάδα σε μία ελληνο-τουρκική σύρραξη, εξαιτίας του μισελληνισμού των ελληνόφωνων ευρωραγιάδων. Έθεσαν τα συμφέροντα της Ουκρανίας πάνω από τα συμφέροντα της Ελλάδος.

Οι γνωστές πομφόλυγες περί διεθνούς δικαίου και η επιδερμική σύνδεση του Ουκρανικού με το Κυπριακό, δεν πρόκειται να συνεισφέρει σε τίποτε όταν κινδυνεύσει η Ελληνική εδαφική επικράτεια. Ούτε η Ουκρανία θα στείλει όπλα και πυρομαχικά στην Ελλάδα. Είναι βέβαιον ότι θα ενισχύσει την Τουρκία.

Οι διπλωματικές επιλογές που κάνει ο θίασος που αυτοαποκαλείται κυβέρνηση είναι καταστροφικές.

Θα υπενθυμίσουμε ένα ιστορικό γεγονός που πολλοί το έχουν λησμονήσει, αλλά είναι χαρακτηριστικό το πώς λειτουργεί η Ρωσσική διπλωματία.

Ενώ αρκετοί απολογητές ή κατήγοροι της Βενιζελικής παρατάξεως αναφέρονται στην αποστολή Ελληνικών στρατευμάτων στην Ουκρανία εν μέσω ρωσσικού εμφυλίου πολέμου ως αφετηρία για την μέτεπειτα συνεργασία μεταξύ Λένιν και Κεμάλ, θα ήταν καλύτερα να θυμηθούμε τί έγινε στον Κριμαϊκό πόλεμο.

To 1849 η Τσαρική Ρωσσία έστειλε στρατεύματα για να βοηθήσει την Αυστριακή μοναρχία να καταστείλει την Ουγγρική επανάσταση που είχε ξεσπάσει εντός της Αυστρο-ουγγρικής αυτοκρατορίας.

Λίγα χρόνια αργότερα, κατά την διάρκεια του Κριμαϊκού πολέμου (1853-1856) η Αυστρία όχι μόνον δεν βοήθησε την Ρωσσία, αλλά τάχθηκε υπέρ της Βρετανίας και της Γαλλίας (βασικών εχθρών της Ρωσσίας στον Κριμαϊκό πόλεμο). Η Ρωσσία εξέλαβε την Αυστριακή διπλωματική στάση ως μεγάλη προσβολή.

Το 1859, η Αυστρία αντιμετώπισε την Γαλλία στην Ιταλική χερσόνησο κατά την διάρκεια του Aυστρο-Σαρδηνιακού πολέμου. Η Ρωσσία υπέγραψε μυστική συμφωνία με την Γαλλία τηρούσα ευμενή ουδερότητα υπέρ της Γαλλίας, φροντίζοντας η Αυστρία να παραμείνει διπλωματικώς απομονωμένη.

Το 1866, κατά τον πόλεμο Αυστρίας-Πρωσσίας, η Ρωσσία απομόνωσε διπλωματικώς την Αυστρία με αποτέλεσμα η Αυστρία να ηττηθεί από την Πρωσσία.

Επομένως στο παρελθόν έχουν εμφανιστεί και άλλοι πολιτικοί με το επίπεδο του Μητσοτάκη, του Δένδια, και του Γεραπετρίτη. Το πρόβλημα είναι ότι όταν έρθει η στιγμή της πληρωμής του λογαριασμού, θα είναι αργά για να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι.

Η συγκεκριμένη ανάλυση δεν έχει καμμία φιλορωσσική διάθεση. Αυτό που προσπαθούμε να επιτύχουμε είναι να συντρίψουμε την αντίληψη του πολιτικού ραγιά όστις εκχωρεί τα πάντα χωρίς ανταλλάγματα, αδιαφορών για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες.