Η Κίνα και η Ινδία παραδοσιακώς αποφεύγουν τον εγκλωβισμό σε στρατιωτικούς συνασπισμούς. Οι ιθύνοντες θεωρούν ότι έτσι περιορίζεται η διπλωματική ελευθερία κινήσεων και ότι οι χώρες τους μπορεί να βρεθούν μπλεγμένες σε πολέμους τρίτων κρατών.
Αυτό το διπλωματικό δόγμα είχε επικρατήσει επί δεκαετίες. Βόλευε και τους δύο Ασιατικούς γίγαντες. Τώρα όμως το στρατηγικό περιβάλλον έχει αλλάξει. Οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, η Αυστραλία, οι Φιλιππίνες, και το ΝΑΤΟ, οικοδομούν ενεργητικώς ένα ασιατικό ΝΑΤΟ για να περικυκλώσουν την Κίνα.
Προσφάτως ο Ρώσσος ΥΠΕΞ Λαβρώφ, ανέφερε ότι οι δυτικοί ιθύνοντες πρωθούν την ιδέα ενός Οργανισμού Ινδο-Ειρηνικού Συμφώνου, ο οποίος θα έχει ως πρότυπο το ΝΑΤΟ.
Το ΝΑΤΟ έχει αυξήσει την παρουσία του στην Άπω Ανατολή. Έχει καλλιεργήσει δεσμούς με την Ιαπωνία, την Νότιο Κορέα, την Αυστραλία και την Νέα Ζηλανδία. Οι αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ μιλούν για κοινές προκλήσεις ασφαλείας, και κοινές ασκήσεις.
Η διοίκηση του ΝΑΤΟ έχει αρχίσει να ενσωματώνει Ασιάτες αξιωματικούς ως συνδέσμους, παρατηρητές, σχεδιαστές στρατιωτικών ασκήσεων.
Αν η Κίνα δεν θέλει να απομονωθεί, θα αναγκαστεί να αναθεωρήσει δραστικώς τις απόψεις της όσον αφορά την πιθανή ένταξή της σε στρατιωτικές συμμαχίες. Ιδίως, αν και όταν η Ινδία ενταχθεί στο ασιατικό ΝΑΤΟ, το οποίο θα στρέφεται κατά της Κίνας.
Το πρόβλημα είναι ότι μέσω του ΝΑΤΟ, η Ελλάδα θα βρεθεί αντιμέτωπη με την Κίνα. Δεν ήταν αρκετή η υποβάθμιση των διπλωματικών σχέσεων με την Ρωσσία και το Ιράν. Τώρα θα επιδεινωθούν και οι Ελληνο-Κινεζικές σχέσεις.
No comments:
Post a Comment