Monday, November 16, 2026

"Μα θα κάνουμε πόλεμο;" λένε οι ραγιάδες - Πότε σταμάτησε ο εχθρός τον εις βάρος μας πόλεμο;

 

Η γνωστή επωδός των ραγιάδων "μα θα κάνουμε πόλεμο;" εμπεριέχει τρεις σιωπηρές παραδοχές. Πρώτον, υπονοεί ότι ο πόλεμος με την Τουρκία δεν έχει ήδη ξεκινήσει, και ότι κάποια στιγμή, ΘΑ ξεκινήσει. Άρα γιατί να τον ξεκινήσουμε εμείς; Καλύτερα να υποχωρούμε συνεχώς για να τον αποφύγουμε...

Ο πόλεμος είναι πολυσχιδής, υβριδικός. Η ψυχρή και η σκιώδης περίοδος ενός πολέμου μπορεί να κρατήσει χρόνια. Και μία μέρα να έρθει στην επιφάνεια η θερμή φάση του πολέμου, όπως έγινε μεταξύ Ιράν και Ισραήλ.

Θα ήταν τελείως άχρηστος ένας αναλυτής ο οποίος θα υπεστήριζε ότι ο μεταξύ τους πόλεμος ξεκίνησε το 2025. Ουσιαστικώς είχε ξεκινήσει δεκαετίες πριν, αλλά ήταν υπόγειος, μυστικός, περιφερειακός, δι' αντιπροσώπων και δια μαύρων επιχειρήσεων.

Η δεύτερη σιωπηρή παραδοχή είναι ότι δεν υφίσταται λόγος να ξεκινήσουμε πόλεμο, όπως μας ενημέρωσε ο Πάγκαλος το 1996. Για μία βραχονησίδα; Η εν λόγω σιωπηρή παραδοχή υπονοεί ότι εμείς έχουμε διαγράψει δια παντός την Ανατολική Θράκη και την Μικρά Ασία, και απλώς τώρα προσπαθούμε να διαχειριστούμε κρίσεις ελάσσονος σημασίας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Άρα γιατί να κάνουμε πόλεμο;

Δηλαδή, για τους ραγιάδες αν η Τουρκία δεν μας δημιουργούσε σήμερα προβλήματα στο Αιγαίο, εμείς δεν έχουμε κανέναν απολύτως λόγο να πολεμήσουμε...

Η τρίτη σιωπηρή παραδοχή, είναι ότι ο πόλεμος διεξάγεται μόνον στην στρατιωτική του διάσταση. Για τους ραγιάδες δεν υφίσταται δημογραφικός, πολιτισμικός, οικονομικός πόλεμος εκ μέρους της Τουρκίας. Ούτε επιτρέπεται η Ελλάδα να διεξάγει πόλεμο σε αυτές τις διαστάσεις.

Αυτή είναι η πεμπτουσία του ραγιαδισμού. Συνεχώς μετατοπίζει προς τα πίσω την αφετηρία αντιστάσεως του Ελληνισμού. Από τον Βόσπορο, μετατοπίζει την πρώτη γραμμή αμύνης στην Κάσο, και αν... Δεν είναι σίγουρο ότι εκεί θα θέλουν να πολεμήσουν.

Η πατριωτική θέση είναι ότι η πρώτη γραμμή αμύνης της Ελλάδος πρέπει να βρίσκεται εντός της Μικρασιατικής ενδοχώρας, πέριξ της Αγκύρας. Στα σκλαβωμένα εδάφη που ελέγχει η Τουρκία πρέπει να διεξάγωνται μαύρες επιχειρήσεις, εξεγέρσεις, πόλεμοι δι' αντιπροσώπων, εμφύλιοι σπαραγμοί, απεργίες, διαδηλώσεις, αποσχίσεις εθνοτήτων, θρησκευτικές συγκρούσεις.

Θα ήταν μεγάλη ανοησία να εκληφθεί η δική μας άποψη ως έκκληση μετωπικής αντιπαραθέσεως με την Τουρκία στο Αιγαίο στο πεδίο του πολεμικού ναυτικού. Η δική μας θέση αποσκοπεί στο να ξεριζώσει δια παντός το βλακώδες σόφισμα "μα θα κάνουμε πόλεμο;", το οποιο υπονοεί "εδώ και τώρα ξεκινάμε".

Ο πόλεμος έχει ξεκινήσει τουλάχιστον από το 1821 και δεν έχει λήξει. Υπάρχουν περίοδοι ανάπαυλας, διαλείμματα ειρήνης, αλλά πρόκειται για διαρκή πόλεμο, μέχρι να κατισχύσουμε και να ανακτήσουμε πλήρως την μισή μας Πατρίδα (Μικρά Ασία), ήτις παραμένει σκλαβωμένη.

Η χρονική αφετηρία της υποθετικής συρράξεως που χρησιμοποιούν οι σύγχρονοι ραγιάδες αποκρυσταλλώνει και εξωτερικεύει την δική τους ανικανότητα. Άλλωστε, η στρατιωτική διάσταση του πολέμου είναι μία μόνον από τις πολλές παραμέτρους μίας πολεμικής συγκρούσεως.

Αν από το 1830 είχε ιδρυθεί Ελληνικό υπουργείο μη-στρατιωτικών πολεμικών επιχειρήσεων, σήμερα ο τουρκικός πληθυσμός θα αριθμούσε λιγώτερο από 2-3 εκατομμύρια. Υπάρχουν ένα σωρό μέθοδοι για την μη-στρατιωτική απομείωση του εχθρικού πληθυσμού (αμβλώσεις, καρκινογενή τρόφιμα, υποχρεωτικοί εμβολιασμοί, τεχνητές οικονομικές κρίσεις, διάλυση παραδοσιακών οικογενειακών αξιών, κ.α.).

Ο πολυδιάστατος πόλεμος περιλαμβάνει τον πολιτισμό, την οικονομία, την βιομηχανία, την δημόσια υγεία, την μετανάστευση, τον ρυθμό γεννήσεων, την εγκληματικότητα, το αξιακό σύστημα, την εθνική ταυτότητα, την ανθεκτικότητα των κρισίμων υποδομών, τις επικρατούσες ιδέες, και πολλές άλλες παραμέτρους.

Συνεπώς δεν υπάρχει καμμία δικαιολογία για την βλακώδη επωδό "μα θα κάνουμε πόλεμο;". Μα τί άλλο έκαναν καθημερινώς οι Πρόγονοί μας επί τουρκοκρατίας; Προφανώς πολεμούσαν για την συλλογική επιβίωση, με διαφορετικές μεθόδους και διαφορετικά όπλα. Τότε, μία μορφή πολέμου ήταν η πολυτεκνία των Ελλήνων.

Η πολιτική είναι συνυφασμένη με την διεκδίκηση και την σύγκρουση. Από την στιγμή που διεκδικούμε την οριστική κατάλυση του τουρκικού κράτους και την απελευθέρωση της Μικράς Ασίας, προφανώς θα ευρισκώμεθα σε διαρκή πόλεμο που λαμβάνει πολλές μορφές και έχει πολλές διαστάσεις.

No comments:

Post a Comment