Αξιώσεις για την Ελληνική γεωπολιτική αναγέννηση

 

Ένα σωρό ανόητοι καθεστωτικοί αναλυτές που παριστάνουν τους πατριώτες σε εθνικά ζητήματα, επαναλαμβάνουν ότι ναι μεν πρέπει να αντιμετωπίσουμε την τουρκική επιθετικότητα, αλλά η Ελλάδα δεν είναι αναθεωρητική δύναμη. Πρέπει να κινείται εντός δυτικού πλαισίου και βάσει του διεθνούς δικαίου. Δηλαδή να δεχώμεθα γεωπολιτικές σφαλιάρες, αλλά με μέτρο.

Οι λοβοτομημένοι και ευνουχισμένοι ευρωγραικύλοι δεν έχουν την ψυχή να εκστομίσουν ότι η Ελληνική στρατηγική πρέπει να βασίζεται στην οριστική κατάλυση του τουρκικού κράτους. Και φυσικά στην αναθεώρηση όλων των εις βάρος μας διεθνών συνθηκών.

Με βάση την δική τους εθνοπροδοτική λογική, η Ελλάδα δεν πρέπει να διεκδικεί την Ανατολική Θράκη και τα πατρογονικά εδάφη της Μικράς Ασίας, για να μην χαρακτηριστούμε ...αναθεωρητές!

Ε, ας χαρακτηριστούμε επιτέλους αναθεωρητές. Αφού ο τουρκικός αναθεωρητισμός συνεχώς επιτυγχάνει τετελεσμένα, ενώ το ελληνόφωνο πολιτικό κατενάτσιο συνεχώς επιφέρει υποχωρήσεις, αυτό σημαίνει ότι οι Έλληνες φοιτητές πολιτικών επιστημών πρέπει να διδάσκωνται πολιτική από Τούρκους αναθεωρητές καθηγητές, και όχι από ελληνόφωνους γυφτορωμιούς καρπαζοεισπράκτορες.

Για την τουρκική επιθετικότητα δεν φταίνε τόσο οι Τούρκοι αναθεωρητές όσο οι ελληνόφωνοι γραικύλοι.

Όταν έχουμε στα πανεπιστήμια άχρηστους καθηγητές διεθνών σχέσεων και γεωπολιτικής οίτινες επί δεκαετίες διδάσκουν στους φοιτητές την ισορροπία δυνάμεων και όχι την απόλυτη κυριαρχία στο Αιγαίο, όταν έχουμε ηλίθιους στρατιωτικούς των οποίων η σκέψις σταματά στην αποτροπή και δεν επεκτείνεται μέχρι την συντριβή του εχθρού και την οριστική κατάλυση του εχθρικού κράτους, είναι λογικό το τουρκικό εκπαιδευτικό σύστημα να παράγει αξιωματούχους οι οποίοι προετοιμάζονται για την οριστική κατάλυση του Ελλαδικού κράτους.

Απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό η Ελλάδα χρειάζεται στρατηγική για ολική επικράτηση. Ούτε διεθνές δίκαιο, ούτε αποτροπή, ούτε ελληνο-τουρκική συνεννόηση. Αγών για επιβολή και συντριβή του εχθρού. Το στρατηγικό πλαίσιο αναφοράς και συμπεριφοράς είναι αυτό που καθορίζει τις επιλογές μας.

Η Τουρκία απαιτεί να της ζητείται η άδεια για πόντιση καλωδίων εντός Ελληνικής ΑΟΖ. Η Ελλάδα πρέπει να απαιτεί να της ζητείται η άδεια για χωματουργικές εργασίες στα περίχωρα της Αγκύρας. Ακόμη και μία απλή επισκευή ηλεκτρικού καλωδίου εντός του Μικρασιατικού εδάφους πρέπει να υπογράφεται από Ελληνική κρατική υπηρεσία.

Οι διπλωματικές απαιτήσεις της Ελλάδος πρέπει σιωπηρώς να εξαλείφουν την κρατική υπόσταση της Τουρκίας. Πρέπει να υπονοούν ότι δεν υφίσταται τουρκικό κράτος, ή ότι είναι υποτελές στην Ελλάδα. Έτσι προετοιμάζεται η εγχώριος και διεθνής κοινή γνώμη για την απονομιμοποίηση και σταδιακή εξάλειψη του τουρκικού κράτους.

Η κουτοπόνηρη στάση των ελληνόφωνων πολιτικών παραγόντων να βάλουν παρένθετο πρόσωπο (μία γαλλική εταιρεία) να ζητήσει άδεια από την Τουρκία, δείχνει τον βαθμό σήψεως του εθνοπροδοτικού καθεστώτος.

Η Ελληνική γεωπολιτική αναγέννηση θα προέλθει από εμάς, από τα κάτω, με καθημερινή μετατόπιση των ορίων του παραθύρου Όβερτον. Ήτοι, με αλλαγή και επέκταση του γεωπολιτικού εννοιολογικού πλαισίου.