Ας μετακινήσουμε το παράθυρο του Όβερτον στην Βόρειο Αφρική: Από το "Δεν αναγνωρίζουμε τουρκολιβυκό μνημόνιο" στο "Δεν αναγνωρίζουμε Λιβυκό κράτος"

 

Εις ό,τι αφορά τις αρνητικές εξελίξεις στα νότια στρατηγικά σύνορα της Ελλάδος (τουρκολιβυκό μνημόνιο), μεγάλη ευθύνη φέρει και ο Ελληνικός Λαός. Υπό την έννοια ότι ασπάζεται λανθασμένες αντιλήψεις, αίτινες παραλύουν το βουλητικό του.

Αν στην κοινωνία επικρατεί η άποψη ότι ο Μητσοτάκης είναι ενδοτικός, αποσιωπάται η αντίληψη ότι η κυβερνητική ληστοσυμμορία εργάζεται με δόλο και επιμονή για τα συμφέροντα του νεο-Οθωμανισμού.

Ο Μητσοτάκης είναι ακραίως διεκδικητικός, αλλά υπέρ της Τουρκίας. Διεκδικεί για λογαριασμό της Τουρκίας επέκταση των θαλασσίων ζωνών της στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η συμπεριφορά του ελληνόφωνου κυβερνητικού θιάσου δεν συνιστά υποχώρηση έναντι της Τουρκίας, αλλά ωργανωμένη και ενεργή παρεμπόδιση της Ελλάδος.

Είναι λάθος να βλέπουμε τον Γεραπετρίτη ως μέρος ενός μειοδοτικού ελληνόφωνου πολιτικού προσωπικού. Αποτελεί εκτελεστικό βραχίονα του νεο-Οθωμανικού πολιτικού προσωπικού. Οι εγκληματικές πράξεις και οι εγκληματικές παραλείψεις του δεν εξηγούνται με άλλο τρόπο.

Το εθνοπροδοτικό καθεστώς γνωρίζει καλώς ότι με τις παραλείψεις του δημιουργούνται τετελεσμένα εις βάρος της Ελλάδος στα νότια στρατηγικά της σύνορα. Γι' αυτό παραλύει κάθε Ελληνική αντίδραση. Γι' αυτό αποκοιμίζει τον Ελληνικό Λαό. Για να μπορεί η Τουρκία και η Λιβύη να δρούν αφόβως και ανενοχλήτως. Γι' αυτό επαναλαμβάνει την κουτοπόνηρη επωδό, "Το τουρκολιβυκό μνημόνιο δεν παράγει έννομα αποτελέσματα". Διότι παράγει de facto αποτελέσματα, τα οποία μία μέρα θα μετατραπούν σε de jure. Καί το ξέρει, καί το επιδιώκει.

Μετά τις πρόσφατες εξελίξεις στην Λιβύη, όποιος ελληνόφωνος πολιτικός εκστομίζει την επωδό ότι πολιτεύεται βάσει του διεθνούς δικαίου, υποβαθμίζει το Ελληνικό Δίκαιο και παραλείπει να καταστήσει το Ελληνικό Δίκαιο υπεράνω του διεθνούς.

Το πράττουν όμως οι Λίβυοι πολέμαρχοι τη υποκινήσει της Τουρκίας, για δικό τους λογαριασμό. Με τις πράξεις των αποδεικνύουν ότι το δικό τους δίκαιο υπερισχύει του διεθνούς. Και όσο ωφελούνται από την ενεργή υποστήριξη του Γεραπετρίτη, το μετατρέπουν σε εθιμικό δίκαιο.

Υπάρχουν λύσεις για τους Έλληνες υπό το υπάρχον κατοχικό καθεστώς; Ναι. Αρκεί να αντιληφθούν την προπαγανδιστική αξία του παραθύρου του Όβερτον.

Μπορούμε και πρέπει να αλλάξουμε το εύρος των απόψεων που επικρατούν στην Ελληνική κοινωνία. Από το, "Να τα βρούμε κάπως με την Λιβύη", στο "Δεν αναγνωρίζουμε Λιβυκό κράτος". Όχι δεν αναγνωρίζουμε τουρκολιβυκό μνημόνιο. Δεν αναγνωρίζουμε Λιβυκό κράτος.

Θέλουμε την οριστική του κατάλυση, τον κατακερματισμό του σε πολλά, αλληλοσπαρασσόμενα, μικρά κρατίδια, την δημιουργία Ελληνικών προτεκτοράτων στην πάλαι ποτέ Λιβύη, την προσάρτηση εδαφών στην συγκεκριμένη περιοχή ως Terra nullius, την επέκταση των Ελληνικών θαλασσίων ζωνών στις ακτές της πάλαι ποτέ Λιβύης δια της κατασκευής τεχνητών νησιών στο στόμιο του Κόλπου της Σύρτης, την μονομερή ανακήρυξη Ελληνικής ΑΟΖ εντός του Κόλπου της Σύρτης που θα μετονομαστεί σε Ελληνικός Κόλπος και θα αποτελεί μέρος του επαυξημένου Κρητικού πελάγους, και εν τέλει την επέκταση των Ελληνικών εθνικών χωρικών υδάτων στις βορειο-αφρικανικές ακτές.

Επιδιώκουμε το διαίρει και βασίλευε μεταξύ των τοπικών πολεμάρχων, υποκινώντας πολέμους μεταξύ φυλών. Δεν διαπραγματευόμαστε μαζί τους, χρηματοδούμε τις μεταξύ των πολεμικές συγκρούσεις.

Πρέπει να ασκήσουμε ηγεμονική και επεκτατική πολιτική. Αυτό διαδίδουμε στην Ελληνική κοινωνία. Το αν και πόσα απ' όλα αυτά θα υλοποιηθούν, εξαρτάται από την δική μας δαπάνη προπαγανδιστικού χρόνου και οργανωτικής ενέργειας για να επιτύχουμε τον στρατηγικό μας στόχο.

Όταν οι ηγεμονικές και επεκτατικές ιδέες καταστούν κτήμα του Ελληνικού Λαού, θα μετατραπούν σε επαναστατική ύλη. Θα εξοπλίσουν πολιτικά κινήματα, τα οποία θα τις ενσωματώσουν στα πολιτικά τους προγράμματα. Θα καταστούν δεύτερη φύση του κάθε Έλληνος πολίτου.

Η διεξαγωγή καθημερινής μάχης για το τί αντιλήψεις επικρατούν στην ψυχή και στο μυαλό των Ελλήνων, αποτελεί ιερά υποχρέωση όλων των πατριωτών δημεγερτών.

Ο Μητσοτάκης αποτελεί ένα μικρό εμπόδιο μπροστά στην ανοικοδόμηση της Μεγάλης Ελλάδος. Το μεγαλύτερο εμπόδιο είναι ο ωχαδελφισμός και η προπαγανδιστική άγνοια αρκετών Ελλήνων για το πώς ανατρέπουμε μία εις βάρος μας κατάσταση σε βάθος χρόνου.