Η ρωσσική διπλωματία επαναλαμβάνει τα
στρατηγικά λάθη του παρελθόντος, περιμένοντας διαφορετικά αποτελέσματα.
Αποδέχεται τριμερείς διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ρωσσίας-Ουκρανίας, αναγνωρίζουσα ρόλο
επιδιαιτητού στις ΗΠΑ.
Οι ΗΠΑ δεν είναι ουδέτερος παράγων. Ενώ η ρωσσική ηγεσία έχει δηλώσει ότι επειδή η ΕΕ δεν είναι ουδέτερη στην σύγκρουση Ρωσσίας-Ουκρανίας δεν μπορεί να λάβει μέρος στις διαπραγματεύσεις, εν τούτοις αναγνωρίζει τέτοιο ρόλο στις ΗΠΑ.
Αυτό εκλαμβάνεται ως αδυναμία από τα αμερικανικά επιτελεία. Ο Πούτιν
επένδυσε πάρα πολύ στον Τράμπ, θεωρώντας ότι μπορεί να διασπάσει την στάση της
Δυτικής συμμαχίας. Αλλά ο Τράμπ είνα αναξιόπιστος, αλλάζει γνώμη πέντε φορές
την ημέρα.
Εάν οι συνομιλίες με μεσολαβητή τις ΗΠΑ γίνονται αποδεκτές για κατευναστικούς
και όχι ουσιαστικούς λόγους, τότε έχει κάποιο νόημα η συγκεκριμένη τακτική.
Αν ομως υπογραφεί μία συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσσίας που θα περιλαμβάνει
Αμερικανική παρουσία στην Ουκρανία ή παροχή αμερικανικών εγγυήσεων, υπεύθυνη
για την ήττα θα είναι η ρωσσική ηγεσία επειδή επέλεξε την συγκεκριμένη
πρακτική. Διότι αν οι ΗΠΑ δεν εντάξουν το 100% της Ουκρανίας στο δυτικό
στρατόπεδο αλλά μόνον το 70%, και πάλι θα αποτελεί στρατηγική επιτυχία.
Η Ρωσσία, αν όντως ενδιαφέρεται να κερδίσει τον πόλεμο κατά του Δυτικού
συνασπισμού, πρέπει να σταματήσει να αντιμετωπίζει τις ΗΠΑ ως μεσολαβητή στις
διαπραγματεύσεις. Πρέπει να τις αντιμετωπίζει ως αυτό που είναι, ως
εμπόλεμο μέρος και εχθρό.
Επειδή το πάγιο Ελληνικό στρατηγικό συμφέρον είναι η συνεχής όξυνση των
σχέσεων μεταξύ πολυπολικού και μονοπολικού κόσμου, ΗΠΑ και Ρωσσία πρέπει να
παραμένουν σε κατάσταση διαρκούς συγκρούσεως. Ο διεθνής ρόλος των ΗΠΑ
πρέπει να υποβαθμιστεί ώστε να αναδυθούν νέες περιφερειακές δυνάμεις και να
καλύψουν το αμερικανικό γεωστρατηγικό κενό.
Ο Ελληνισμός για να ανακτήσει την παρουσία του στον Εύξεινο Πόντο και να καταστεί περιφερειακός πόλος, πρέπει να απορρίπτει μεσολαβητικές προσπάθειες των μεγάλων δυνάμεων σε περιοχές ζωτικού ενδιαφέροντος για την Ελλάδα.
No comments:
Post a Comment