Στόχος μας πρέπει να είναι η οριστική κατάργηση της φορολογίας και όχι η διαιώνισή της μέσω της φορολογίας των υπερκερδών

Συχνά η κατοχική κυβέρνηση και τα καθεστωτικά κόμματα μιλούν για έκτακτη φορολόγηση υπερκερδών των μεγάλων εταιρειών καυσίμων, τροφίμων, και των τραπεζών.

Ύστερα παρουσιάζουν το επιδιωκόμενο έγκλημα στα φορολογικά υποζύγια ως "κοινωνικώς δίκαιο". Τους λένε, αφού οι μεγάλες εταιρείες κερδίζουν πολλά, εμείς το κράτος θα τους πάρουμε ένα σημαντικό μερίδιο. Το κάνουμε για εσάς τους πολίτες.

Και αντί αυτή η εγκληματική πράξη να εκλαμβάνεται ως ομολογία συνεργασίας κράτους και μεγάλων εταιριών στην λεηλασία του λαϊκού εισοδήματος, αρκετοί οικονομικώς αναλφάβητοι πολίτες την επιδιώκουν. Θεωρούν ότι αν το κράτος κρατήσει ένα μέρος από τα λάφυρα, αυτό είναι "κοινωνικώς δίκαιο".

"Ναι μεν μας τα πήραν οι κεφαλαιοκράτες, αλλά ύστερα τους τα πήρε το κράτος, άρα κάτι κερδίζουμε", σκέπτονται οι οικονομικώς αναλφάβητοι.

Με την ίδια λογική, κάθε ληστοσυμμορία αν δίνει ένα μέρος από τα "έσοδά" της στο κράτος, θα μπορεί να συνεχίζει τις ληστείες χωρίς πρόβλημα.

Αυτό ζητούν οι οικονομικώς αναλφάβητοι. Όχι τιμωρία της ληστείας, αλλά το κράτος να συμμετέχει στο πλιάτσικο φορολογώντας εκτάκτως τις ληστοσυμμορίες.

Άπαντες όφειλαν να γνωρίζουν ότι το κράτος αυξάνει τα φορολογικά του έσοδα δια του πληθωρισμού και δεν το απασχολεί καθόλου αν τα καρτέλ αφαιμάζουν την πραγματική οικονομία.

Φυσικά για να γίνει αποδεκτός ο διεστραμμένος συλλογισμός περί εκτάκτου φορολογίας, το καθεστώς πάντοτε υπόσχεται ότι η φορολόγηση υπερκερδών θα επιστρέψει κατά ένα μέρος στους πολίτες μέσω επιδομάτων ή άλλων παροχών.

Μα το πρόβλημα είναι να μην είχαν αρπαγεί ποτέ από τις τσέπες των πολιτών τα χρήματα, και όχι να "επιστρέψει" ένα μέρος αυτών το κράτος στην κοινωνία.

Το μισελληνικό κράτος πράττει το αντίθετο. Θα κρατήσει το μεγαλύτερο μέρος για τον εαυτό του, για απευθείας αναθέσεις σε διαπλεκόμενους και για αποπληρωμή ξένων πιστωτών. Λίγα ψίχουλα θα φθάσουν σε κάποιους πολίτες, αλλά η μερίδα του λέοντος θα αναλωθεί από τους κρατικοδίαιτους καρχαρίες.

Οι πολίτες πρέπει να απαιτούν αλλαγή καθεστώτος, και ύστερα να θεσπιστούν συνταγματικές δικλείδες ασφαλείας ώστε το κράτος να μην φορολογεί κανέναν και να συντριβούν τα ολιγοπώλια. Να ποινικοποιηθεί η λεηλασία του λαϊκού εισοδήματος, και όχι να συμμετέχει το κράτος στην λεηλασία.