Το Iπτάμενο(περιφερόμενο) Πανεπιστήμιο της κατεχομένης Πολωνίας ως αντιστασιακός μηχανισμός στον εκρωσσισμό και εκγερμανισμό του Πολωνικού λαού

Το Flying University, Iπτάμενο Πανεπιστήμιο ήταν μια παράνομη-υπόγεια εκπαιδευτική επιχείρηση που λειτούργησε από το 1885 έως το 1905 στην Βαρσοβία, τότε υπό τον έλεγχο της ρωσσικής αυτοκρατορίας.

Αναβίωσε μεταξύ 1977 και 1981 στην κομμουνιστική Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας. Στην Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας, το Flying University παρείχε εκπαιδευτικές ευκαιρίες εκτός της κυβερνητικής λογοκρισίας και του ελέγχου της εκπαιδεύσεως.

Ο σκοπός αυτού και παρόμοιων ιδρυμάτων ήταν να παράσχουν στους Πολωνούς νέους μια ευκαιρία για εκπαίδευση στο πλαίσιο της παραδοσιακής πολωνικής παιδείας, όταν ήταν αντίθετο με την ιδεολογία των κυβερνητικών αρχών.

Διεθνής επιστολής διαμαρτυρίας Λετονών κομμουνιστών για βίαιο εκρωσσισμό της Λετονικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας

Το 1972, η επιστολή 17 Λετονών κομμουνιστών μεταφέρθηκε λαθραία έξω από την Λετονική ΣΣΔ και κυκλοφόρησε στον δυτικό κόσμο, κατηγορώντας το κομμουνιστικό κόμμα της Σοβιετικής Ενώσεως για ρωσσικό σωβινισμό και προοδευτική ρωσσικοποίηση όλης της ζωής στην Λετονία:

http://www.letton.ch/lvx_17com.htm

"Το πρώτο κύριο καθήκον είναι η μεταφορά από την Ρωσία, την Λευκορωσία και την Ουκρανία όσο το δυνατόν περισσότερων Ρώσων, Λευκορώσων και Ουκρανών και η μόνιμη εγκατάστασή τους στην Λετονία (...)

Τώρα η δημοκρατία έχει ήδη αρκετές μεγάλες επιχειρήσεις όπου υπάρχουν Σχεδόν κανένας Λετονός μεταξύ των εργαζομένων, του μηχανικού-τεχνικού προσωπικού και των διευθυντών (...).

Υπάρχουν επίσης εκείνοι όπου οι περισσότεροι εργαζόμενοι είναι Λετονοί, αλλά κανένα από τα στελέχη δεν καταλαβαίνει λετονικά (...)

Ό,τι ακριβώς κάνει η Ρωσσία στην Ουκρανία με τον γλωσσικο-πολιτισμικό υβριδικό πόλεμο, το κάνει και στο Καζακστάν

https://central.asia-news.com/en_GB/articles/cnmi_ca/features/2021/12/30/feature-01

Η προσπάθεια γλωσσικής εθνικοποιήσεως των μνημείων, της ονοματοδοσίας των δρόμων κλπ, βρίσκει αντίθετους τους ιθύνοντες της ρωσσικής αυτοκρατορίας, διότι ξέρουν ότι οι εθνικές ταυτότητες των χωρών που κατέχουν είναι άκρως επικίνδυνες για την αυτοκρατορική υπόσταση της Ρωσσίας.

Απαιτούν όλες οι πινακίδες και όλες οι πληροφορίες να αναρτώνται οπωσδήποτε και στα ρωσσικά. Ενώ οι εθνοκεντρικοί πολιτικοί του Καζακστάν θέλουν να καταστήσουν προαιρετική την αναγραφή στα ρωσσικά.

Tertia Roma delenda est

Αν δεν καταστραφεί πλήρως η τρίτη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, όπως και οι δύο προηγούμενες, τα ανεξάρτητα έθνη θα βρεθούν σε πολύ δύσκολη θέση.

Η ιδέα της εθνικής ανεξαρτησίας στην Ευρώπη καταρρακώθηκε από την γαλλο-γερμανική αυτοκρατορία=ΕΕ. Τώρα καταρρακώνεται από την νέα ρωσσική αυτοκρατορία.

Στο ρωσσικό αυτοκρατορικό λεξιλόγιο «Πρώτη Ρώμη» είναι η Ρώμη στην Ιταλία, «Δεύτερη Ρώμη» είναι η Κωνσταντινούπολη στην βυζαντινή αυτοκρατορία.

Ο όρος "Τρίτη Ρώμη" χρησιμοποιείται για να εκφράσει τους ρωσσικούς ισχυρισμούς περί νομίμου αυτοκρατορικής διαδοχής. Αποσκοπεί στην αναβίωση της βυζαντινής αυτοκρατορίας με έδρα την Μόσχα.

Είναι πολύ δύσκολο να αποφευχθεί η κλιμάκωση της συρράξεως στην Ουκρανία

Το ΝΑΤΟ και οι δυτικοί σύμμαχοι συνεχώς ανακοινώνουν ότι δεν θέλουν να εμπλακούν σε πόλεμο κατά της Ρωσσίας στην Ουκρανία.

Όμως αν η Ουκρανία προσαρτηθεί και μετατραπεί σε ρωσσικό έδαφος, τότε θα αποτελεί στρατιωτική βάση της Ρωσσίας εις βάρος της δύσεως. Ο ουκρανικός πληθυσμός θα ρωσσοποιηθεί βιαίως και θα αναγκαστεί να στρατευτεί στο πλευρό της Ρωσσίας.

Σε αυτή την περίπτωση η Ρωσσία θα συνορεύει με την Πολωνία, την Σλοβακία, την Ουγγαρία, την Ρουμανία, και την Μολδαβία. Τις οποίες θα απειλεί όπως την Ουκρανία.

Η πολυπλοκότητα της τριγωνικής σχέσεως Ουκρανίας-Συρίας-Ρωσσίας

Μία από τις πιό ενδιαφέρουσες εξελίξεις στην ρωσσο-ουκρανική κρίση, είναι η στάση του Σύριου προέδρου Άσσαντ από την μία πλευρά, και στους Έλληνες υποστηρικτές του από την άλλη.

Αν κάποιοι υποστηρίζουν την στάση του Άσσαντ σήμερα, επειδή τον υποστήριξαν στην εσωτερικό πόλεμο στην Συρία, δεν έχουν ιδέα από διεθνείς σχέσεις. Οι μπααθιστές της Συρίας, κόμμα που κυβερνά με επικεφαλής τον Άσσαντ, έχουν περισσότερα κοινά στοιχεία με τους εθνικιστές της Ουκρανίας, παρά με τις υπερεθνικές αυτοκρατορικές αντιλήψεις του Πούτιν.

Ο πρόεδρος Άσσαντ ζήτησε βοήθεια από την Ρωσσία το 2015 για να σώσει την Συρία από την συμμαχία τζιχαντιστών-Δύσεως, τώρα όμως στέλνει στρατιωτική βοήθεια, προφανώς από υποχρέωση, εις βάρος την εθνικής ανεξαρτησίας της Ουκρανίας.

Οι οριζόντιες ιδεολογικές συμμαχίες είναι κακός σύμβουλος για την χάραξη Ελληνικής Στρατηγικής

Όπως υπάρχουν εθνικιστές που έχουν ταχθεί με την Ρωσσία, υπάρχουν εθνικιστές που έχουν ταχθεί με την Ουκρανία. Όσοι εθνικιστές στην Ελλάδα έχουν ταχθεί αναφανδόν με το μέρος της Ουκρανίας, λόγω συντάγματος Αζόφ και αντιρωσσικών αισθημάτων, δεν μαθαίνουν τίποτε από την ρωσσο-ουκρανική κρίση. Κάνουν μία επιφανειακή, οριζόντια ιδεολογική σύνδεση με αυτό που τους εκφράζει την δεδομένη στιγμή, χωρίς να σκέπτωνται μελλοντικά σενάρια.

Αν υποθέσουμε ότι συνέβαινε στην χώρα μας το Grexit, και μετά σκοπεύαμε να επιβιώσουμε ως ανεξάρτητος γεωπολιτικός πόλος και ως κυρίαρχο έθνος, όλες οι χώρες των Βαλκανίων που επιθυμούν να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, θα έπρεπε να αντιμετωπίζουν απειλές από την Ελλάδα προκειμένου να παραμείνουν ουδέτερες.

Δεν θέλουμε να επιλέξουμε ποιός από τους δύο θα μας κατασπαράξει, οι δυτικές ή οι ανατολικές αυτοκρατορίες

H ρωσσική διαπραγματευτική ομάδα στις ρωσσο-ουκρανικές συνομιλίες για κατάπαυση του πυρός απαιτεί ειδική προστασία των δικαιωμάτων των ρωσσοφώνων εντός της Ουκρανίας.

Προσοχή, δεν απαιτεί δικαιώματα προστασίας όσων είναι ρωσσικής εθνικότητος, αλλά όσων μιλούν την ρωσσική γλώσσα. Σχεδόν οι μισοί Ουκρανοί μιλούν την ρωσσική γλώσσα επειδή τους την είχε επιβάλλει η Μόσχα.

Η ρωσσική κυβέρνηση χρησιμοποιεί την ρωσσική γλώσσα ως στοιχείο εθνικής ταυτότητος, την στιγμή που η ρωσσική γλώσσα είχε επιβληθεί βιαίως στις εθνότητες της Τσαρικής και Σοβιετικής Ρωσσίας ως επίσημη και μοναδική γλώσσα.

Μετά τόσα χρόνια Τσαρικής και Σοβιετικής Ρωσσίας το ποσοστό των αμιγώς Ρώσσων οι οποίοι τηρούν την ενδογαμία είναι μικρό. Οι περισσότεροι είναι μεικτής καταγωγής. Βασίζονται στην γλώσσα, στην ορθοδοξία, και στην αυτοκρατορική ιδέα για την κατασκευή μίας κατ' επίφασιν "εθνικότητος".

Η στρατιωτική ουδετερότητα είναι προσωρινή λύση για την Ουκρανία. Χωρίς απο-αυτοκρατοροποίηση της Ρωσσίας το πρόβλημα θα επιδεινώνεται

Aν επιλεγεί το μοντέλο Αυστρίας για την παύση των εχθροπραξιών στην Ουκρανία, ήτοι διατήρηση ουκρανικού στρατού αλλά ουδετερότητα εις ό,τι αφορά την ένταξη σε στρατιωτικούς συνασπισμούς, η Ουκρανία μετρά χρόνο προς τον ολικό αφανισμό.

Η Ρωσσία εκτός από ισχυρότερο στρατό, διαθέτει ισχυρότερο μηχανισμό αποκρανοποιήσεως και εκρωσσισμού των πολιτών, και είναι πολύ κοντά στην Ουκρανία. Στην κυριολεξία θέλει να την καταβροχθίσει, και να την αφανίσει από τον χάρτη δια παντός.

Σε περίπτωση που η Ουκρανία αποδεχτεί την στρατιωτική ουδετερότητα, το ελάχιστο που πρέπει να ζητήσει είναι να μην επεκταθεί ο ρωσσοκεντρικός στρατιωτικός συνασπισμός(CSTO) σε χώρες που συνορεύουν με την Ρωσσία. Δεν θα το δεχτεί η Ρωσσία, αλλά θέτοντας τέτοιο ζήτημα η ουκρανική ηγεσία αντιστρέφει το ρωσσικό αφήγημα.

Η ρωσσο-ουκρανική κρίση είναι σημαντικό μάθημα επαναστατικής στρατηγικής

Όπως έχει γραφτεί ξανά σε προηγούμενο άρθρο, το θέατρο πολέμου στην Ουκρανία δεν αφορά άμεσα τον Ελληνισμό, αλλά είναι το καλύτερο σχολείο για επαναστάτες που σκέπτονται με όρους δεκαετιών ή και αιώνων.

Υπάρχουν πολλές οπτικές γωνίες υπό τις οποίες μπορούμε να δούμε την σύρραξη.

Μία οπτική γωνία είναι ότι θέλουμε την διάλυση και της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, και της Ευρασιατικής Ενώσεως.

Μία άλλη οπτική γωνία είναι ότι ένας μακροχρόνιος πόλεμος φθοράς, μπορεί να δώσει κίνητρα για εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα εντός ρωσσικών συνόρων, και εντός ευρωπαϊκών συνόρων.

Ένας Έλλην στρατηγιστής, πρέπει να φέρνει υποθετικώς τον εαυτό του πότε στην θέση του Ζελένσκι, και πότε στην θέση του Πούτιν. Τί θα κάναμε αν ήμασταν στην θέση του Ζελένσκι, ειδικώς πριν ξεσπάσει ο πόλεμος;

Το Τσαρικό Διάταγμα του Εμς για την απαγόρευση τους ουκρανικής γλώσσης

Στις 18 Μαΐου 1876, ο Tσάρος Αλέξανδρος Β', ενώ έκανε διακοπές στη Γερμανία, υπέγραψε ένα διάταγμα που προετοιμάστηκε από το Ειδικό Συμβούλιο, γνωστό ως Διάταγμα του Εμς.

Το διάταγμα ξεκίνησε με το ψήφισμα «να σταματήσει η δραστηριότητα των Ουκρανόφιλων, που αποτελεί κίνδυνο για το κράτος». Οι απαγορεύσεις που είχαν εισαχθεί από την εγκύκλιο Valuev έγιναν μόνιμες και επρόσθεσαν νέες.

Το διάταγμα:

-απαγόρευσε την εισαγωγή όλων των εκδόσεων στην ουκρανική γλώσσα στην αυτοκρατορία

Ο πόλεμος των αφηγημάτων είναι θεμελιώδους σημασίας για την ρωσσο-ουκρανική κρίση

Το ρωσσικό αφήγημα λέει ότι το νεοναζιστικό καθεστώς του Κιέβου καταπίεζε τους κατοίκους των δύο ρωσσόφωνων επαρχιών και δεν τους άφηνε να μιλήσουν την ρωσσική γλώσσα.

Θα ήταν ενδιαφέρον να πούν οι ρωσσικές αρχές πόσες φορές και για πόσους αιώνες καταπίεζαν μέχρι σημείου αφανισμού την πολωνική και ουκρανική γλώσσα.

Στην προσπάθεια βίαιου εκρωσσισμού των περιοχών της Τσαρικής και Σοβιετικής Ρωσσίας έκλειναν σχολεία και εξόντωναν δασκάλους επειδή δίδασκαν άλλη γλώσσα πλην της ρωσσικής.

Το 1831 ο υπουργός παιδείας της Τσαρικής Ρωσσίας πρίγκηπας Uvarov, έστησε έναν διαγωνισμό για να βρεθούν συγγραφείς οι οποίοι θα δημιουργήσουν ιστορικές δικαιολογίες για την προσάρτηση και αφομοίωση των εδαφών και των εθνοτήτων στις κατακτηθείσες δυτικές περιοχές της ρωσσικής αυτοκρατορίας.

Mελέτη του ευρασιανισμού ως αυτοκρατορικής ιδεολογίας

Για την κατανόηση του τρόπου σκέψεως της σημερινής ρωσσικής ηγεσίας είναι αναγκαία η μελέτη του ευρασιανισμού ως αυτοκρατορικής ιδεολογίας, καθώς και η ιστορική μελέτη των ανατολικών αυτοκρατοριών.

Ακολουθούν οι τίτλοι δύο συγγραμμάτων με θέμα την συγκριτική μελέτη των δυτικών και ανατολικών αυτοκρατοριών, και τις μεταξύ τους επαφές και συγκρούσεις.

https://bmcr.brynmawr.edu/2018/2018.09.58/

-Eurasian Empires in Antiquity and the Early Middle Ages: Contact and Exchange between the Graeco-Roman World, Inner Asia and China

-Rome and China: Comparative Perspectives on Ancient World Empires

Οι στρατηγικοί στόχοι κάθε εμπόλεμου μέρους βοηθούν πολύ στην ανάλυση των μελλοντικών εξελίξεων

Ένας από τους καλύτερους τρόπους για να αναλύουμε κατά προσέγγιση το τί θα γίνει σε μία σύρραξη όπως την ρωσσο-ουκρανική, είναι να έχουμε στην διάθεσή μας εσωτερικά έγγραφα με τους στρατηγικούς στόχους του κάθε εμπόλεμου κράτους.

Στην αγγλική ορολογία αυτό ονομάζεται war aims. Μαζί με την μελέτη των συνθηκών ειρήνης και τα μυστικά πρωτόκολλα που υπογράφονται μετά από την λήξη κάθε συρράξεως, μας βοηθούν να έχουμε μία εικόνα για το πώς σκέπτεται και δρά ο κάθε κρατικός οργανισμός.

Τα εσωτερικά έγγραφα με τους στρατηγικούς στόχους ενός πολέμου καθυστερούν αρκετά χρόνια να δημοσιοποιηθούν για προφανείς λόγους. Οπότε δεν έχουμε αυτή την στιγμή στην διάθεσή μας τα ρωσσικά έγγραφα.