Το Ιράν πρέπει να απαιτήσει από τους συμμάχους του να μην υπογράφουν ξεχωριστή ανακωχή με το Ισραήλ

 

To Iσραήλ ξεκίνησε μαζική εισβολή στον Λίβανο με αρκετές μεραρχίες. Το πρόσχημα είναι η καταστροφή της Χεζμπολλάχ, αλλά σκοπεύει να προσαρτήσει τα Λιβανέζικα εδάφη που θα ελέγξει.

Παρατηρούμε ότι το Ισραήλ εδώ και αρκετό καιρό παραβιάζει το παραδοσιακό του αμυντικό δόγμα (σύντομοι πόλεμοι, λίγα μέτωπα). Ανοίγει πολλαπλά μέτωπα σε πολέμους διαρκείας. Μία τέτοια προσέγγιση δημιουργεί εκθετικούς κινδύνους.

Παρ' όλα αυτά το Ισραήλ διατηρεί το στρατιωτικό πλεονέκτημα εξ αιτίας της αμυντικής στρατηγικής του Ιράν και των συμμάχων του. Ενώ πάγωσε για μερικές μέρες το μέτωπο Ιράν-ΗΠΑ/Ισραήλ, αμέσως το Ισραήλ διέταξε εισβολή στον Λίβανο.

Από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς, το Ισραήλ έχει χρησιμοποιήσει αρκετές φορές την ίδια τακτική, χωρίς να πληρώσει βαρύ αντίτιμο.

Ένας αντίπαλος αδρανοποιείται (πχ Χεζμπολλάχ) εξ αιτίας μίας ανακωχής, και αμέσως το Ισραήλ ανοίγει άλλο μέτωπο, πχ εναντίον των Χούθι.

Αυτό το πλεονέκτημα δεν έχει σχέση με την βοήθεια που λαμβάνει από την Δύση. Είναι δομικό ελάττωμα των αντιπάλων του. Το Ιράν, οι Χούθι, η Χαμάς, η Χεζμπολλάχ, οι Ιρακινές πολιτοφυλακές δεν πρέπει να υπογράφουν ξεχωριστή ανακωχή με το Ισραήλ. Διότι έτσι απελευθερώνουν Ισραηλινές δυνάμεις, οι οποίες επιτίθενται σε άλλο μέτωπο.

Είναι απίστευτο το ότι μέχρι στιγμής δεν έχει εκδοθεί μία διαταγή που να απαγορεύει την υπογραφή ξεχωριστής ανακωχής/ειρήνης με το Ισραήλ.

Να υπενθυμίσουμε ότι αυτός ήταν ένας από τους βασικούς λόγους που η Ρωσσία του Λένιν δεν παρέστη στην Συνθήκη των Βερσαλλιών. Διότι οι Μπολσεβίκοι υπέγραψαν ξεχωριστή ειρήνη με την Γερμανία και εξήλθαν του πολέμου, εγκαταλείποντες την συμμαχία με την Αντάντ.

Το Ισραήλ εκμεταλλεύεται το γεγονός ότι δεν υπάρχει συμμαχικός συντονισμός μεταξύ των αντιπάλων του. Το Ιράν απαίτησε να συμπεριληφθεί ο Λίβανος στην ανακωχή δύο εβδομάδων, αλλά δεν άνοιξε μέτωπο στον Λίβανο λόγω των Ισραηλινών βομβαρδισμών. Όμως άνοιξε το Ισραήλ νέο μέτωπο στον Λίβανο με μαζική χερσαία εισβολή.

Ό,τι αρνείται να πράξει το Ιράν, το κάνει το Ισραήλ. Μέχρι στιγμής παρά την διεθνή κατακραυγή για εγκλήματα πολέμου, η συγκεκριμένη προσέγγιση έχει βοηθήσει το Ισραήλ να διατηρεί ένα σημαντικό στρατιωτικό πλεονέκτημα. Πλήττει έναν-έναν τους εχθρούς ξεχωριστά. Παραλύει έναν αντίπαλο με μία προσωρινή ανακωχή και ύστερα κτυπά έναν άλλον, χωρίς να ανησυχεί για την πιθανότητα σοβαρών αντιποίνων από τρίτους.

Δεν οφείλεται τόσο στις δικές του ικανότητες, όσο στην στρατηγική ανικανότητα των αντιπάλων του. Οι οποίοι ναι μεν πολεμούν γενναίως, αλλά η γενναιότης χωρίς στρατηγικό συντονισμό δεν επαρκεί για να φέρει την νίκη.