H στρατιωτική αδράνεια των χωρών του πολυπολικού κόσμου στην επίθεση που δέχεται το Ιράν προμηνύει μεγάλα δεινά για το μέλλον της ανθρωπότητος

 

Το ρωσσικό ΥΠΕΞ εξέδωσε μία άνευρη ανακοίνωση για τους Δυτικούς βομβαρδισμούς κατά του Ιράν, χωρίς καμμία δέσμευση για ενεργό στρατιωτική εμπλοκή.

Φιλορώσσοι αναλυτές δικαιολογούν την αδιάφορη ρωσσική στάση με το γελοίο επιχείρημα ότι δεν υπάρχει συνθήκη αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής μεταξύ Ιράν και Ρωσσίας κατά της Δύσεως. Κουτοπόνηρες δικαιολογίες που θα κοστίσουν ακριβά στον πολυπολικό κόσμο.

Ούτε πριν τον Φεβρουάριο του 2022 υπήρχε συμφωνία αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής μεταξύ ΝΑΤΟ και Ουκρανίας. Αλλά ο Δυτικός συνασπισμός βοήθησε την Ουκρανία με κάθε τρόπο. Αρκετοί Δυτικοί σύμμαχοι καλούσαν και καλούν σε ανοικτή στρατιωτική επέμβαση υπέρ της Ουκρανίας.

Ούτε το 1990 υπήρχε αμυντική συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Κουβέϊτ, αλλά η κυβέρνηση Μπούς επενέβη στρατιωτικώς. Νομικές δικαιολογίες μπορούν να εφευρεθούν εκ των υστέρων ή να κατασκευαστούν επί τόπου με μία απόφαση μεταξύ των προθύμων του ΟΗΕ. Αλλά αυτό δεν αναιρεί ότι η Δύση επεμβαίνει μονομερώς όπου θέλει, ακόμη και χωρίς νομική κάλυψη.

Αυτή η ασυμμετρία στην συμπεριφορά εμφανίζεται στην επίκληση του διεθνούς δικαίου. Όταν η Ρωσσία εισέβαλε στην Ουκρανία, η Δύση στήριξε τις αποφάσεις της στο διεθνές δίκαιο. Τώρα που βομβαρδίζει το Ιράν, δεν τίθεται ζήτημα διεθνούς δικαίου για την Δύση. Τώρα τίθεται ζήτημα αλλαγής ενός θεοκρατικού καθεστώτος για να "απελευθερωθεί ο Ιρανικός λαός".

Με διαρκείς υποχωρήσεις και πολιτικό κατενάτσιο ο πολυπολικός κόσμος θα υποστεί πολλαπλές ήττες και θα αργήσει πολύ να ανατρέψει την Δυτική ηγεμονία.

Επί δεκαετίες αναπαράγει τα ίδια λάθη. Αρνείται να συμπήξει μία στρατιωτική συμμαχία, και συγχρόνως αρνείται να καθρεφτίσει τις συμπεριφορές της Δύσεως. Έπρεπε ήδη να υπάρχουν στρατηγικά σχέδια για ανατροπή δυτικών καθεστώτων, με τα πιό ευτελή προσχήματα.

Αν ανατραπεί το Ιρανικό καθεστώς μετά έρχεται η σειρά της Ρωσσίας και της Κίνας. Και καμμία χώρα δεν θα σταθεί στο πλευρό τους, αφού ούτε αυτές επενέβησαν στο πλευρό του Ιράν την δύσκολη ώρα. Με την συμπεριφορά τους, Κίνα και Ρωσσία, συρρικνώνουν τον κύκλο των φίλων και συμμάχων τους.

Η δολία αδράνεια φάνηκε στα χρόνια του Καντάφι. Συνεχίστηκε με τον Μαδούρο, τώρα με το Ιράν. Δεν θα έχει θετική κατάληξη η αδράνεια των χωρών του πολυπολικού κόσμου.