Ειρεσιώνη, το καθαρά Ελληνικό έθιμο.
Ας κόψουμε ένα κλαδί ελιάς να το
στολίσουμε για το καλό του καινούργιου χρόνου για γονιμότητα και ευφορία.
Πάρτε διάφανη κόλα, κόψτε την σε
κομμάτια, βάλτε σε κάθε κομμάτι λίγες φακές, φασόλια, ρεβύθια, φάβα,
κάστανα, αμύγδαλα και καρύδια, δέστε το σαν πουγκάκι με κόκκινη κορδέλα ή
ό,τι άλλο χρώμα θέλετε, στολίστε την ελιά με άσπρο και κόκκινο μαλλί σαν
γιρλάντα, βάλτε μπαλίτσες και λίγα λουλούδια στηρίξτε το κλαδί με λίγο
σύρμα και έτοιμη η Ειρεσιώνη!
Ας διδάξουμε τα παιδιά μας να την
κατασκευάζουν. Καλή επιτυχία! Και του Χρόνου!
Η Ειρεσιώνη (από το είρος = έριον,
μαλλίον) είναι κλάδος αγριελιάς (κότινος) στολισμένος με γιρλάντες από
μαλλί λευκό και κόκκινο και τους πρώτους φθινοπωρινούς καρπούς (σύκα, καρύδια,
αμύγδαλα, κάστανα, δημητριακά, κ.λ.π., εκτός του μήλου και του αχλαδιού).
Αποτελεί έκφραση ευχαριστίας για την
γονιμότητα του λήξαντος έτους και παράκληση συνεχίσεως της γονιμότητος και
ευφορίας και κατά το επόμενο έτος. Είναι αφιερωμένη στην Αθηνά, τον Απόλλωνα
και τις Ώρες (Ευνομία, Δίκη, Ειρήνη).
Την εβδόμη ημέρα
του μηνός Πυανεψιώνος (22 Σεπτεμβρίου - 20 Οκτωβρίου), παιδιά των οποίων και
οι δύο γονείς ζούν, περιφέρουν την Ειρεσιώνη στους δρόμους της πόλης των
Αθηνών τραγουδώντας τις καλένδες (κάλαντα) από σπίτι σε σπίτι, παίρνοντας το
φιλοδώρημά τους από τον νοικοκύρη ή την κυρά και όταν φθάνουν στο σπίτι τους
κρεμούν την Ειρεσιώνη πάνω από την εξώπορτά τους, όπου μένει εκεί μέχρι την
ιδία ημέρα του νέου έτους, οπότε, αφού τοποθετούν την νέα, κατεβάζουν την παλιά
και την καίνε. Άλλα παιδιά κρεμούν την Ειρεσιώνη πάνω από την θύρα του Ιερού
του Απόλλωνος.
Ιδού ένα απόσπασμα από τα κάλαντα
της Ειρεσιώνης:









